Γιάννης Πάριος, η ερωτική πτυχή του ελληνικού πενταγράμμου.

Posted on Φεβρουάριος 02, 2016, 8:56 μμ
8 secs

Όλοι ψάχνουμε την αγάπη. Μέσα από τη καθημερινότητα, μέσα από τα άτομα που είναι δίπλα μας, ακόμα, και μέσα από τη μουσική. Έναν τραγουδιστή ρομαντικό, ευαίσθητο και ενώ πιστεύεις ότι όλο αυτό είναι κάτι ψεύτικο άπλα και μονό για να πουλήσει, μπερδεύεσαι και νιώθεις ότι όλα είναι αλήθεια μια φανταστική αλήθεια. Ένας τέτοιος τραγουδιστής είναι ο Γιάννης Πάριος. Ένας απλός άνθρωπος που λέει το σε αγαπώ και το πιστεύει έστω κι αν είναι απλά ένας στίχος.

Το πραγματικό του όνομα είναι Γιάννης Βαρθακούρης. Γεννήθηκε στην Πάρο, ένα μέρος που υπεραγαπά, το 1946. Οι γονείς του, ο Χαράλαμπος Βαρθακούρης και η Μαρούσω Βαρθακούρη, απέκτησαν μια πολύτεκνη οικογένεια με πέντε παιδιά από τα οποία ο μικρότερος ήταν ο Γιάννης. Τελειώνοντας το γυμνάσιο, παίρνει την απόφαση να φύγει από την Πάρο, το νησί που τόσο λατρεύει, ώστε να σπουδάσει ιατρική στην Αθηνά. Ως αποτέλεσμα αυτού του ξεριζωμού, το όνομα του νησιού το κάνει επώνυμο του, ώστε όταν τον φωνάζουν να έχει την γλυκιά ανάμνηση του.

Η φωνή του, ερμηνεία των τραγουδιών του, αγγίζουν οποιαδήποτε καρδιά

Ο πρώτος τραγουδιστής που κατάφερε να ερμηνεύσει την «αγάπη». Ένας τραγουδιστής με μια τόσο καθάρια, δυνατή, αλλά και ευαίσθητη φωνή, που σε κάνει να πιστεύεις ότι κάθε στίχος θα γίνει πραγματικότητα… Και όταν σου τραγουδά… «Θα με θυμηθείς» οι πρώτες κουβέντες που σου έρχονται στο μυαλό είναι «Ναι, θα σε θυμηθώ…» Το σωστό όμως είναι να δούμε από την αρχή το ξεκίνημα του. Τη πρώτη του δουλειά, την πρώτη του εμφάνιση, την πρώτη του επιτυχία και σιγά σιγά να καταλάβουμε πως έφτασε μέχρι την κορυφή,  διότι κάνεις δεν γεννήθηκε διάσημος και σπουδαίος.

Έτσι λοιπόν, θα δώσουμε λίγη μαγεία και στην ιστορία και αυτού του τραγουδιστή. Όλα αρχίζουν με την απόφαση του Γιάννη Πάριου να πιάσει δουλειά στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου «Σαρωνίς», απέναντι από το νυχτερινό κέντρο «Νεράιδα». Εκείνη την εποχή η «Νεράιδα» φιλοξενούσε δυο μεγάλα ονόματα, τον Γιάννη Βογιατζή και την Τζένη Βάνου. Μοιραία γνωρίστηκε με τον μαέστρο του μαγαζιού, Κώστα Κλάββα, στο ξενοδοχείο όπου δούλευε τότε ο Γιάννης. Αυτή η γνωριμία όμως δεν χάθηκε, καθώς τον επόμενο χειμώνα ο Γιάννης Πάριος ξεκινά μάθημα στη μουσική σχολή του Κλάββα.

Μια μέρα ο Γιώργος Κατσαρός, καθηγητής της σχολής, άκουσε τυχαία τον Γιάννη και του είπε να πάει από το σπίτι του να κουβεντιάσουν. Στο σπίτι του, ο Γιάννης συνάντησε δυο μεγάλες μορφές της ελληνικής μουσικής, τον Πυθαγόρα και τον Απόστολο Καλδάρα. Και τότε, ο μικρός Γιάννης με αυτές του τις γνωριμίες άρχισε να κάνει τα πρώτα βήματα στο τραγούδι. Μια νέα μορφή γεννήθηκε.

Τραγουδιστής που δούλεψε σκληρά και με σεβασμό σε αυτό που έκανε. Με αφοσίωση έβρισκε τους στίχους και τη μουσική, έτσι ώστε το κάθε τραγούδι του, να έχει ένα κομμάτι της ψυχής του. Και όπως κάθε πρωτοεμφανιζόμενος τραγουδιστής, έτσι και αυτός δεν περίμενε ποτέ την τόσο μεγάλη επιτυχία του. Πούλησε χιλιάδες δίσκους, όπου οι περισσότεροι ήταν χρυσοί και πλατινένιοι. Το μεγάλο του ταλέντο σε συνδυασμό με τα παραπάνω στοιχεία είναι οι λόγοι που ο Πάριος κατάφερε να οριοθετήσει το ερωτικό τραγούδι. Και σιγά να τραγουδιέται από όλους και η δημοτικότητα του συνεχώς να αυξάνεται.

Το πραγματικό του όνομα είναι Γιάννης Βαρθακούρης, γεννήθηκε στην Πάρο, το 1946

Αξίζει να σημειωθεί ένα από τα μεγάλα πιστεύω του Πάριου γύρω από το τραγούδι: «το τραγούδι όπου και αν γεννηθεί, όπου κι αν υπάρξει ανήκει σε όλους».

Με αυτό και με την μεγάλη του φωνή κατάφερε και έγινε ο πρώτος Έλληνας τραγουδιστής που ηχογράφησε το 1976 το τραγούδι, του Alain Barriere «Tu tʼen vas» με ελληνικούς στίχους (τώρα πια). Σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, που θα μπορούσαμε να την πούμε πρωτόγνωρη για εκείνα τα χρόνια, όμως χάρις αυτόν έχουμε την αρχή για την διείσδυση της ξένης μελωδίας στην Ελλάδα. Επακολούθησαν ερμηνείες του στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου, πήρε μέρος σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές με πολύ μεγάλη ακροαματικότητα.

Επόμενοι σταθμοί στην καριέρα του ήταν τα «Ταβάνια», η «Νεράιδα», ηχογράφησε τραγούδια των Καλδάρα, Κουγιουμτζή κ.α. Στην διάρκεια εκείνης της περιόδου (70΄) προκύπτει μια πολύ σημαντική γνωριμία. Η γνωριμία του με τον Γιώργο Μητσάκη. Ο Μητσάκης του έβγαλε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο της «Μοίρας το παιχνίδι». Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του τραγουδιστή σε αυτόν το δίσκο, είναι ότι με την ερμηνεία του μετέτρεπε τον αντρικό καημό σε λύπη. Επομένως με αυτό το χαρακτηριστικό έκανε τον Πάριο πρωτοποριακό για την εποχή του και τον εκφραστή τον συναισθημάτων της Ελλάδας. Συνεχίζει να ηχογραφεί καινούργιους δίσκους, αλλά και να κάνει εντυπωσιακά ντουέτα με γνωστά ονόματα εκείνης της εποχής όπως Γιώργο Νταλάρα, Στράτο Διονυσίου, Χάρις Αλέξιου, Δήμητρα Γαλανή κ.α. Αξιοσημείωτες υπήρξαν και οι συνεργασίες του με τον Λοΐζο, Κουγιουμτζή, τον Σπανό κ.α.

Ο πρώτος τραγουδιστής που κατάφερε να ερμηνεύσει την «αγάπη»

Συνεχίζοντας, την δεκαετία του 80΄ γίνονται οι πιο δυνατές συνεργασίες τους. Ηχογραφεί τον δίσκο, «τα Νησιώτικα» που τον συνδέει με τις κομμένες ρίζες του, την Ελλάδα. Ιστορικοί δίσκοι όπως το πιο «καλή μοναξιά», «τα ερωτικά του 50΄» αλλα και τον «μαγικό δίσκο του» η παράσταση αρχίζει. Η δεκαετία αυτή τελειώνει με την συνεργασία του με τον Μάριο Τόκα στους δίσκους «σαν τρελό φορτηγό» και «Κι εγώ μαζί σου». Και ενώ η μια δεκαετία τέλειωνε η μια μετά την άλλη θεωρείται πλέον, ο σημαντικότερος ερωτικός τραγουδιστής.

Στην δεκαετία του 90΄ μπαίνει ο Γιάννης Πάριος αρκετά δυναμικά. Συνεργάζεται με τον Σταμάτη Σπανουδάκη στον δίσκο «Επαφή». Εκείνη την εποχή κυκλοφορεί «ο βίος Ερωτικός» που περιλαμβάνει τραγούδια γραμμένα από τον ίδιο τον Γιάννη Πάριο. Δισκογραφική συνεύρεση προκύπτει με τον γιο του, Χάρη Βαρθακούρη, το 1995. Στο τέλος της δεκαετίας δημιουργείτε μια συλλεκτική κασετίνα με τίτλο «Πάριος Έρωτας».

Η Δισκογραφία Του Γιάννη Πάριου: 

  • Ομώνυμο (1971). 
  • Τι θέλεις να κάνω (1972). 
  • Που θα πάει που (1974). 
  • Έρχονται στιγμές (1975). 
  • Τώρα πια (1976). 
  • Μη φεύγεις μη (1977). 
  • Να γιατί σ αγάπησα (1978). 
  • Θα με θυμηθείς (1979). 
  • Σε χρειάζομαι (1980). 
  • Ένα γράμμα (1981). 
  • Τα νησιώτικα (1982). 
  • Όταν βραδιάζει (1983). 
  • Πιο καλή η μοναξιά (1984). 
  • Εγώ κι εσύ (1985). 
  • Ξαρχάκος – Πάριος (1986). 
  • Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του (1987). 
  • Όλα για τον έρωτα (1987). 
  • Τα ερωτικά του 50 (1988). 
  • Η παράσταση αρχίζει (1989). 
  • Σαν τρελό φορτηγό (1989). 
  • Κι εγώ μαζί σου (1990). 
  • Επίθεση αγάπης (1991). 
  • Επαφή (1992). 
  • Τα νησιώτικα 2 (1993). 
  • Πάντα ερωτευμένος (1993). 
  • Βίος ερωτικός (1993). 
  • Παρέα με τον Χάρη (1994). 
  • Η μοναξιά μες απ” τα μάτια μου (1995). 
  • Τύψεις (1997). 
  • Τόσα γράμματα (1998). 
  • Δώσε μου λιγάκι ουρανό (1999). 
  • Πάριος Έρωτας (2000). 
  • O Ερωτικός Θεοδωράκης (2001). 
  • Άλλη μια φορά (2001). 
  • Μια βάρκα να πας απέναντι (2002). 
  • Το καλό που σου θέλω (2003). 
  • Μια συνηθισμένη μέρα (2003). 
  • Δε γυρίζω πίσω (2005). 
  • Τα Ντουέτα Του Έρωτα (2006). 
  • Το ρεσιτάλ μιας φωνής (2007).
  • Που πάμε μετά (2008). 
  • Συμπέρασμα ένα (2009). 
  • Τα κομμάτια της ψυχής μου (2010).

Ποιος είναι ερωτευμένος και δεν έχει ακούσει Πάριο; Ποιος νιώθει την αγάπη και δεν έχει ακούσει Πάριο;  Ποιος θέλει να ξεσπάσει με την πληγωμένη του καρδιά και δεν έχει ακούσει Πάριο; Η φωνή του, ερμηνεία των τραγουδιών του, αγγίζουν οποιαδήποτε καρδιά. Με αυτό του το ταλέντο κατάφερε μερικούς άψυχους στίχους να τους δώσει ψυχή, γοητεία και μαγεία. 

Σημείωση: Το άρθρο, αφιέρωμα για τον Γιάννη Πάριο, θα ανανεώνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα ανάλογα με την εισροή πληροφοριών και ειδήσεων από όσο το δυνατόν αξιόπιστων πηγών που θα αφορούν το συγκεκριμένο καλλιτέχνη!!! Από την ομάδα διαχείρισης του Young People. 

Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψουμε την Μαρία καθώς όπως μας λέει και η ίδια είναι μια πολύπλευρη προσωπικότητα. Αυτό όμως που μπορείς να πεις με σιγουριά είναι ότι έχει χαρακτηριστικά ενός κοριτσιού που γνωρίζει καλά τι συμβαίνει γύρω της καθώς έχει την ικανότητα να διαβάζει πολύ καλά το περιβάλλον στο οποίο ζει. Αυτή τη περίοδο τη συναντάμε στη Πάτρα ως φοιτήτρια στο τμήμα της φιλολογίας. Στο YoungPeople αρθρογραφεί στον ελεύθερο χρόνο κάνοντας ενδιαφέρον αφιερώματα στους ανθρώπους που κυρίως απασχολούν τη μουσική.

Leave a Reply

  • (not be published)