Η φυλακή που θα ήθελες να ζεις…

Posted on Ιούλιος 06, 2017, 6:21 μμ
0 secs

Ξαφνικά ένα βράδυ γνωρίζεις έναν άνθρωπο, που στην αρχή ίσως να μην σου πέρασε από το μυαλό ότι θα ήταν μια γνωριμία ξεχωριστή από όλες τις άλλες… Μια γνωριμία που δεν ξέρεις αν η κατάληξη θα είναι ευτυχισμένη ή θλιμμένη… Ένα γνωρίζεις όμως… Ότι θα ήθελες πολύ να την ζήσεις… Πολλές φορές ενώ τα δείγματα που έχουμε για μια σχέση μας προειδοποιούν για την εξέλιξή της, εμείς εθελοτυφλούμε και δεν δεχόμαστε να δούμε τα όποια αρνητικά στοιχεία σε αυτή.

Μπορεί να πληγώθηκες πολλές φορές, να ήλπιζες σε κάτι παραπάνω και να εμπιστευόσουν σαν να τον γνώριζες εκείνη τη στιγμή ξεχνώντας όλα τα προηγούμενα. Ήταν αυτός που σε έκανε με μια του λέξη ευτυχισμένη και σε έκανε να ονειρεύεσαι εκπληκτικά πράγματα μαζί του… Ήταν εκείνος που ήθελες να έχεις δίπλα σου… Μπορεί εσύ να ήσουν πάντα εκεί, όποτε και αν γυρνούσε αλλά ήξερες ότι αυτό δεν θα κρατούσε πολύ… Ήταν μέχρι να συμβεί πάλι κάτι και να χαλάσει… Κάτι που κάποιες φορές ήταν πάνω από εσένα και τις δυνάμεις σου… Κάτι που δεν έχεις το δικαίωμα να το κρίνεις αλλά ούτε και να το προσπεράσεις…

Όμως αυτό το «κάτι» ήταν πάντα μικρό μπροστά στην επιθυμία σου για αυτόν τον άνθρωπο… Ότι και αν γινόταν εσύ ήσουν εκεί… Και θα είσαι… Αρκεί να μην πληγωθείς ξανά… Πάντα όταν συμβαίνει κάτι, τρέμεις για την εξήγηση που θα πάρεις… Αν την πάρεις… Μα θεέ μου αν την πάρεις θα εύχεσαι να είναι κάτι που μπορεί να αλλάξει… Και ας προσπαθείς μόνη… Δεν σε ένοιαζε ποτέ αυτό. Ίσως το χειρότερο από όλα αυτά να είναι το ότι έχεις ζήσει μόνο αυτό το λίγο μαζί του, το οποίο όμως ήταν αρκετό για να καταλάβεις πως είναι να νιώθεις ασφάλεια και ευτυχία μέσα σε μία αγκαλιά. Που εύχεσαι να μην στην πάρει κανείς γιατί είναι ο παράδεισός σου…

Όταν στην παίρνουν όμως εσύ γίνεσαι χώμα… Χώμα για έναν παράδεισο που πίστεψες ότι θα μπορούσες να έχεις για πολύ… Αλλά αυτό το πολύ δεν ήρθε ποτέ… Και ακόμα περιμένεις πότε θα στον δώσει… Πολλές φορές ξεχνάμε ότι πρέπει να φροντίζουμε και τον εαυτό μας… Να έχουμε ως προτεραιότητα να προφυλάξουμε τη καρδιά και τη ψυχή μας από τον πόνο… Ένα πόνο που δεν ξέρεις αν θα καταλήξει ποτέ σε χαρά. Και όχι γιατί φταις εσύ και το αξίζεις, αλλά γιατί η ζωή καμιά φορά σε φέρνει προ εκπλήξεως.

Όταν σκέφτεσαι «δε μπορεί να συμβαίνει αυτό», τότε είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι όλα μπορούν να συμβούν και ότι σχεδόν τίποτα δεν περνά από το χέρι σου… Και ειδικά όταν έχει να κάνει με άλλους… Αυτός ο άνθρωπος θα ήθελες να είναι πάντα ευτυχισμένος… Αλλά ίσως να ήθελες να είναι λίγο παραπάνω ευτυχισμένος μαζί σου… Να είναι στη δική σου αγκαλιά και να νιώθετε μια μοναδική ασφάλεια… Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, μπορεί να έχει ήδη κάνει τις επιλογές του για την ζωή του και ίσως να μην υπολόγιζε ότι θα εμφανιζόσουν ποτέ ή ότι θα μπορούσε να σε βάλει μέσα σε αυτές… Όμως αυτό το φιλί, η αγκαλιά και το βλέμμα του για εσένα είναι η φυλακή σου… Και όχι μια φυλακή με κάγκελα αλλά μια φυλακή – παράδεισος… Όπως ακριβώς στα παραμύθια…

Author | Interviews

Η Ιωάννα, ο σχεδιασμός της κάθε κίνησής της δείχνει άνθρωπο που προσέχει τα βήματά της στο δικό της μονοπάτι της ζωής. Γνωρίζει καλά τι ζητάει από τη ζωή και με κάθε τρόπο προσπαθεί να εκπληρώσει τα όνειρά της, τις προσδοκίες και τους στόχους της. Αυτή τη περίοδο τη συναντάμε στην Αθήνα αφού σπουδάζει στη σχολή Cosmetology And Aesthetics. Στο Young People η Ιωάννα έχει σημαντική παρουσία καθώς είναι από τις υπεύθυνες των συνεντεύξεων μας.

Leave a Reply

  • (not be published)