ΑρχικήΑρθρογραφίαΆρθραΟ ρατσισμός στην Ελλάδα του σήμερα.

Ο ρατσισμός στην Ελλάδα του σήμερα.

"Υποχρέωση μας είναι να απομονώσουμε αυτά τα φαινόμενα, όχι με ρηματικές ανακοινώσεις, αλλά με πρακτικές συμπεριφορές. Ένα χθες που ανέδειξε τον ρατσισμό σε όλα τα επίπεδα και ένα αύριο που θα βάλει οριστική ταφόπλακα σ’ αυτές τις πρακτικές"

Ο ρατσισμός στη χώρα που ανέδειξε αξίες όπως η δημοκρατία, η φιλοσοφία κλπ, που ανέδειξε τις επιστήμες και βάφτισε την Ευρώπη, διάγει τις πιο λαμπρές του μέρες αντλώντας δύναμη από την οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα. Ρατσισμός όχι μόνο κοινωνικός ή μεταξύ εθνοτήτων, αλλά και μεταξύ κοινωνικών ομάδων. Ένα φαινόμενο που στην Ευρώπη και κυρίως στην βόρεια και την κεντρική άντλησε την δύναμη του κατά κύριο λόγο εξαιτίας της ξενοφοβίας και του συντηρητισμού δεν μπορούσε να βρει ελεύθερο δρόμο και εκφραστές στην νότια Ευρώπη. Όμως, ο δρόμος αυτός άνοιξε με την οικονομική κρίση και έδωσε την ευκαιρία να αναγεννηθούν κινήματα διάσπασης – αυτονομισμού σε χώρες όπως Ισπανία και Ιταλία και στη χώρα μας να εκφραστεί με πολλές μορφές βίας.

Πέρα από την οικονομική κρίση, ο ρατσισμός ως συνολικό φαινόμενο, βρήκε πρόσφορο έδαφος γιατί επικράτησε το εγωκεντρικό μοντέλο

Το πρώτο θύμα αυτής της βίας είναι οι μετανάστες οι οποίοι ενώ τα προηγούμενα χρόνια της επίπλαστης ανάπτυξης χρησιμοποιήθηκαν ως εργαλεία, προκειμένου εμείς απερίσπαστοι να αφεθούμε στην πνευματική ανάταση και πνευματική μόρφωση των νέων,  δηλαδή σε μη παραγωγικούς τομείς,  με το σκάσιμο της φούσκας,  αυτοί αποτέλεσαν τα πρώτα εξιλαστήρια θύματα. Βέβαια η χώρα μας αποτέλεσε τον πρώτο και κύριο δέκτη των ενεργειών από ΗΠΑ και Ευρώπη (Αφγανιστάν, Ιράκ κ.α.) έχοντας και ως αντίπαλο την απαράδεκτη απόφαση του Δουβλίνο 2 που επιβαρύνει τις χώρες της νότιας Ευρώπης χωρίς καμία προστασία.

Μέσα σ’ αυτή την οικονομική κρίση ο ρατσισμός εκφράστηκε και σε άλλα επίπεδα, ενεργοποιώντας, σε πολλές περιπτώσεις, το επικίνδυνο φαινόμενο του κοινωνικού αυτοματισμού. Η υποχρέωση, και μετά από κάποιο σημείο, αναγκαία εφαρμογή επαχθών, μνημονιακών πολιτικών που επεβλήθησαν στη χώρα μας, βοήθησαν στην ανάπτυξη του κοινωνικού ρατσισμού, της εκμετάλλευσης των ανθρώπων, την επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα, στην εμφάνιση δίπολων (δημόσιος τομέας – ιδιωτικός τομέας, εργαζόμενοι – άνεργοι) όπως επίσης και στην στοχοποίηση  κοινωνικών ομάδων από άλλες.

“Οφείλουμε να καταδικάσουμε πρακτικές του παρελθόντος που μας οδήγησαν, όχι μόνο στην οικονομική κρίση, αλλά και σε κρίση αξιών, θεσμών και κοινωνικής συνοχής…”

Πέρα από την οικονομική κρίση, ο ρατσισμός ως συνολικό φαινόμενο, βρήκε πρόσφορο έδαφος γιατί επικράτησε το εγωκεντρικό μοντέλο, χάθηκε το εμείς, υποχώρησε η κοινωνική αλληλεγγύη μπροστά στον νεοπλουτισμό, στην καλοπέραση του καθένα ξεχωριστά, αδιαφορώντας αν αυτός ο πλούτος πηγάζει από σταθερές, αναπτυξιακές βάσεις και η κατανάλωση έγινε σημαία αυτοπροβολής με μπροστάρηδες τα ΜΜΕ και το περιβόητο lifestyle που θέλησαν να περάσουν με κάθε τρόπο και μέσο στην καθημερινότητά μας.

Το πρώτο θύμα αυτής της βίας είναι οι μετανάστες

Σ’ αυτό φυσικά βοήθησε η ουσιαστική έλλειψη παιδείας και πολιτισμού από την κοινωνία μας. Στην Ελλάδα του σήμερα, που ακόμη μαστίζεται από την οικονομική κρίση και τα σημάδια της να είναι πιο εμφανή από ποτέ, τέτοια φαινόμενα πρέπει να αποτελέσουν πραγματικό παρελθόν. Στην περίοδο της απόλυτης έξαρσης του ρατσισμού, σε όλες του τις εκφάνσεις,  εμείς η νέα γενιά οφείλουμε να αναδείξουμε τις αξίες του πολιτισμού μας. Οφείλουμε να καταδικάσουμε πρακτικές του παρελθόντος που μας οδήγησαν, όχι μόνο στην οικονομική κρίση, αλλά και σε κρίση αξιών, θεσμών και κοινωνικής συνοχής, με αποτέλεσμα αυτά τα φαινόμενα ρατσισμού που αναφέρθηκαν παραπάνω και να προσδιορίσουμε νέες αφετηρίες, νέους δρόμους.

Υποχρέωση μας είναι να απομονώσουμε αυτά τα φαινόμενα, όχι με ρηματικές ανακοινώσεις, αλλά με πρακτικές συμπεριφορές. Η αυτονόητη καταδίκη του χθες πρέπει να συνοδευτεί με την ολοκληρωτική απαξίωση του. Ένα χθες που ανέδειξε τον ρατσισμό σε όλα τα επίπεδα και ένα αύριο που θα βάλει οριστική ταφόπλακα σ’ αυτές τις πρακτικές.

Το ζήτημα είναι να μάθουμε να νιώθουμε καλά με αυτό που είμαστε, γεμάτοι ατέλειες...

Μυριέλλα Κουρεντή

Ηθοποιός

Δεν μπορώ να διανοηθώ την ζωή μου χωρίς φαντασία, θα είναι πάντα η δύναμη και το στήριγμά μου...

Ιζαμπέλλα Φουλόπ

Ηθοποιός

Related Articles

Read Interesting Site Topics The Most Popular Interview

Τραύματα βαθιά και ανομολόγητα.

Η κακοποίηση και η βία, δεν είναι μόδα της εποχής. Δεν έχουν φύλο, ηλικία, μήτε χρώμα. Δεν έχουν σωστό...

Χάλασε η φάση.

Η αγάπη ήξερα πως δεν σκοτώνει, δεν οπλίζει κανένα χέρι, δεν χτυπάει, δεν πονάει, δεν δολοφονεί. Πόσο χάλασε θεέ...

Ποιοι κάνουν Bullying στα σχολεία;

Όλο και συχνότερα ακούμε τον όρο "bullying" και όχι αδίκως καθώς τα τελευταία χρόνια παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις τόσο σε...

Η συνέντευξη της ηθοποιού και σκηνοθέτριας Πολυξένης Καζάκου.

Η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Πολυξένη Καζάκου γεννήθηκε στην Αθήνα. Όπως μας αποκάλυψε στην συνέντευξή της, η υποκριτική "λειτουργούσε" μέσα...

Γιάννης Γρόσης: “Η μουσική μιας κοινωνίας είναι και ο καθρέφτης της”

Ο Γιάννης Γρόσης αποτελεί έναν ανερχόμενο, λαϊκό καλλιτέχνη, ο οποίος μας συστήθηκε μέσα από το τηλεοπτικό μουσικό παιχνίδι "X...

Daphne Lawrence. Το νέο της βίντεο κλιπ “Σιγουριά”

Η Daphne είναι το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από τα κορυφαία hits «Αμαρτίες» & «Λίγο Λίγο» της Αναστασίας (σε συνεργασία με τον Γιώργο Καλογεράκο), αλλά και αυτή η εντυπωσιακή...