Γεια σας!!! Θέλησα ύστερα από σχεδόν μια εβδομάδα να σας στείλω κάποιες σκέψεις μου, που κατέγραψα στην επιστροφή μου με τρένο για κάποιες μέρες στο σπίτι των γονιών μου. Είναι σκέψεις που πιστεύω πως θα έχουν κάνει και κάποιοι άλλοι, αλλά αν υπάρχει έστω ένας που δεν το έχει κάνει, νιώθω ότι οφείλω να τους τις πω, να τον ταρακουνήσω…

Είναι μεσημέρι, 24 Μαρτίου 2009. Ο ουρανός είναι μουντός και εγώ βρίσκομαι σε ένα τρένο, συνταξιδιώτης με τόσους με τόσους πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Τους παρατηρώ σιωπηλά και σε κάθε πρόσωπο διαγράφονται ποικίλα συναισθήματα… Τα περισσότερα είναι σκυθρωπά και φαίνεται πως τα λεπτά περνούν δύσκολα, αβάσταχτα… Και τότε στο μυαλό μου έρχονται σκέψεις σαν κεραυνοί…

Πόσοι είναι αυτοί που εκτιμούν το δώρο της ζωής; Τη ζωή που μας χαρίστηκε απλόχερα; Τον κόσμο των αισθήσεων: Της όρασης, της αφής, της ακοής…

Βλέπω, ακούω, μιλάω, έχω δύο χέρια, δύο πόδια… Μπορώ να τρέξω, να φωνάξω, να δω τη βροχή, το χιόνι, τον ήλιο, την αυγή, το σούρουπο, τη Δύση… Κι αν με ρωτήσεις τι σου λείπει, θα βρω τόσα να σου πω…!!! Μήπως αυτός είναι ο ορισμός της αχαριστίας;

Είμαι αρτιμελής και πάλι ευτυχισμένος δεν είμαι… Κάθομαι σε ένα καναπέ αδρανής, παρακολουθώ το χρόνο να περνά χωρίς να τον κυνηγήσω, χωρίς να διεκδικήσω, χωρίς να βλέπω την ουσία της ζωής… Ή δουλεύω με σκυμμένο το κεφάλι, υπολογίζω τους λογαριασμούς μέρα νύχτα και τρέχω με άγχος χάνοντας κάθε ίχνος χαμόγελου και τελικά το ίδιο το νόημα της ζωής μας!!!

Η χαρά της ζωής

Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε ανθρώπους που ενώ δεν έχουν όραση και δεν μπορούν να δουν  τα χρώματα, το φως, ξέρουν να δίνουν χρώμα στη ζωή τους και να μην ζουν στην μιζέρια και στην απελπισία.

  • Άνθρωποι τυφλοί ζωγραφίζουν!
  • Άνθρωποι χωρίς χέρια χορεύουν!
  • Άνθρωποι χωρίς πόδια τρέχουν, αθλούνται, παίζουν!

Και αν τους ρωτήσεις, τι τους λείπει, θα πουν «ΤΙΠΟΤΑ»  και ευγνωμονούν το Θεό γι’  αυτό που έχουν!!! Ίσως αυτό που τους λείπει να είναι το χαμόγελο από τους συνανθρώπους τους και να απεχθάνονται το περίεργο και περιφρονητικό βλέμμα τους.

Ας βγούμε από το σκοτάδι του εαυτού μας, και ας αναπνεύσουμε το οξυγόνο της ζωής. Η ευτυχία είναι μέσα μας και το αύριο είναι μόνο δικό μας!!! Ας χρησιμοποιήσουμε το συναίσθημα για να τα κατανοήσουμε όλα σωστά…

Μη ξεχνάμε ότι πολλές φορές η όραση είναι επιφανειακή…

Ευτυχισμένος

Σημείωση: Σε αυτή την κατηγορία με τίτλο, «Ιστορίες» θα μπορείτε να διαβάσετε ιστορίες νέων ανθρώπων, αγάπης και όχι μόνο, μέσα από την καθημερινότητα μας, που κάτι στο τέλος έχουν να μας πουν.

[apss_share]
[jnews_block_26 compatible_column_notice=”” number_post=”1″ post_offset=”0″ include_category=”56″ sort_by=”latest” excerpt_length=”8″]
Listen Radio
Ο τομέας διαχείρισης, έκφρασης και υλοποίησης ιδεών, είναι η ομάδα που οργανώνει, προγραμματίζει, βάζει προτερεότητες και ελέγχει από την αρχή έως το τελευταίο στάδιο την δημοσίευση των άρθρων. Επεξεργάζεται και υλοποιεί όλες τις δικές σας ιδέες, και παρακολουθεί όλα όσα συμβαίνουν παρεμβαίνοντας όπου χρειάζεται.