“Sleep” – Max Richter.

Ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους συνθέτες της Βρετανίας έχει γράψει ό, τι πιστεύεται ότι είναι το μεγαλύτερο ενιαίο κομμάτι κλασικής μουσικής που ηχογραφήθηκε ποτέ. Το Sleep είναι οκτώ ωρών διάρκειας – και έχει στην πραγματικότητα την ειλικρινή πρόθεση να ‘στείλει τον ακροατή για ύπνο’. “Είναι ένα οκτάωρο νανούρισμα”, λέει ο συνθέτης του, Max Richter. Το έργο ορόσημο που συνέθεσε για πιάνο, έγχορδα, electronics και φωνητικά – αλλά όχι λόγια.

“Είναι το προσωπικό μου νανούρισμα για ένα φρενήρη κόσμο”, λέει. “Ένα μανιφέστο για έναν πιο αργό ρυθμό ύπαρξης.” Το SLEEP θα λάβει την παγκόσμια πρεμιέρα του τον ερχόμενο Σεπτέμβριο στο Βερολίνο, σε μια συναυλία που διαρκεί από τις 12 τα μεσάνυχτα έως τις οκτώ το πρωί στην οποία θα δοθούν στο κοινό κρεβάτια, αντί των θέσεων και των προγραμμάτων.

Η 8ώρη εκδοχή θα είναι διαθέσιμη ως ένα ψηφιακό άλμπουμ, αλλά και για όσους το προτιμούν, η μίας ώρας προσαρμογή του έργου – από το SLEEP – θα κυκλοφορήσει σε CD, βινύλιο, download και streaming, όλα μέσω της Deutsche Grammophon, στις 4 Σεπτεμβρίου 2015. “Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μπορούμε να αφουγκραστούμε την μικρή εκδοχή -του έργου- ενώ την μεγάλη εκδοχή μπορούμε να την ακούσουμε ενώ κοιμόμαστε” λέει ο Richter, ο οποίος περιγράφει την μίας ώρας εκδοχή ως “μια σειρά από παράθυρα που ανοίγουν μέσα στο μεγάλο κομμάτι”.

Ο Richter πρόσφατα απήλαυσε την δημόσια επιδοκιμασία στο Royal Opera House στο Λονδίνο για την “αφειδώς ατμοσφαιρική μουσική επένδυσή του” (The Guardian) για το μπαλέτο ‘Woolf Works’ του Wayne McGregor. Επηρεασμένος εξίσου από το post-rock, την κλασική μουσική και την ηλεκτρονική avant-garde, έχει γράψει και κυκλοφορήσει πέντε προσωπικούς δίσκους και έχει ‘αναδιευθετήσει’ τις “Τέσσερις Εποχές” του Vivaldi για ένα best-selling άλμπουμ το 2012.

O Richter δεν αναμένει κάποιος να καθίσει και να ακούσει το SLEEP στο σύνολό του, αν και μερικοί σίγουρα θα το κάνουν. “Είναι πραγματικά ένα πείραμα για να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε πως βιώνουμε τη μουσική σε διαφορετικά στάδια της συνείδησης.” Λέει ότι η ιδέα προέκυψε λόγω της μακρόχρονης γοητείας: “Ο ύπνος είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που όλοι κάνουμε,” λέει. “Ξοδεύουμε ένα τρίτο της ζωής μας κοιμισμένοι και αυτό ήταν πάντα ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα, από τότε που ήμουν παιδί.”

Συμβουλεύτηκε τον διαπρεπή Αμερικανό νευροεπιστήμονα David Eagleman, στην διάρκεια της σύνθεσης, για να μάθει περισσότερα για το πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί ενώ κοιμάται. «Για μένα, το SLEEP είναι μια προσπάθεια να δούμε πως αυτό το διάστημα που ο συνειδητός νους είναι σε ‘διακοπές’, μπορεί να είναι ένας τόπος για να ζήσει η μουσική.” Συνέπεσε, όπως συμβαίνει, με το ανανεωμένο ενδιαφέρον για τα έργα μεγάλης διάρκειας, στα πλαίσια της καλλιτεχνικής κοινότητας, ο Richter λέει: “Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο στη μουσική, πηγαίνει πίσω στους Cage, Terry Riley, και LaMonte Young, και επιστρέφει και πάλι εν μέρει ως μια αντίδραση στις επιταχυμένες ζωές μας – όλοι έχουμε ανάγκη από ένα κουμπί παύσης.”

O Richter προσθέτει, “Είμαι διαρκώς περίεργος για τις ‘συμβάσεις’ απόδοσης στην κλασική μουσική, τους άκαμπτους κανόνες μας, που υπαγορεύουν πως και τι μουσική μπορούμε να εκτιμήσουμε. Με κάποιο τρόπο στην Ευρώπη κατά τον τελευταίο αιώνα, η πολυπλοκότητα και η αδυναμία πρόσβασης στη μουσική εξομοιώθηκε με τη νοημοσύνη και την avant-garde, χάσαμε κάτι στην πορεία. Ο μοντερνισμός μας έδωσε τόσα πολλά εκπληκτικά έργα αλλά επίσης χάσαμε τα νανουρίσματα μας. Χάσαμε την κοινή σύμπραξη στον ήχο. Το κοινό έχει μειωθεί. Όλα τα κομμάτια μου τα τελευταία χρόνια τα έχουν εξερευνήσει αυτά, όπως και το SLEEP. Είναι μια πολύ σκόπιμη πολιτική δήλωση για μένα.”

Ο τομέας της μουσικής ενημέρωσης και της τέχνης, είναι υπεύθυνη για όλο το σκηνικό της μουσικής. Προετοιμάζει τα αφιερώματα στη μουσική σκηνή, φιλτράρει όλες τις ειδήσεις των μουσικών γεγονότων. Παρακολουθεί και σας προτείνει όλα εκείνα τα Event που θα πρέπει να είστε παρόν, επίσης σας παρουσιάζει προσπάθειες νέων καλλιτεχνών, (βίντεο, δίσκους, singles), που θα θέλαμε να προσέξετε.