Ταρακούνημα ζωής.

"Πόσοι είναι αυτοί που εκτιμούν το δώρο της ζωής;"

Γεια σας!!! Θέλησα ύστερα από σχεδόν μια εβδομάδα να σας στείλω κάποιες σκέψεις μου, που κατέγραψα στην επιστροφή μου με τρένο για κάποιες μέρες στο σπίτι των γονιών μου. Είναι σκέψεις που πιστεύω πως θα έχουν κάνει και κάποιοι άλλοι, αλλά αν υπάρχει έστω ένας που δεν το έχει κάνει, νιώθω ότι οφείλω να τους τις πω, να τον ταρακουνήσω…

Η Ιστορία

Είναι μεσημέρι, 24 Μαρτίου 2009. Ο ουρανός είναι μουντός και εγώ βρίσκομαι σε ένα τρένο, συνταξιδιώτης με τόσους με τόσους πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους. Τους παρατηρώ σιωπηλά και σε κάθε πρόσωπο διαγράφονται ποικίλα συναισθήματα… Τα περισσότερα είναι σκυθρωπά και φαίνεται πως τα λεπτά περνούν δύσκολα, αβάσταχτα… Και τότε στο μυαλό μου έρχονται σκέψεις σαν κεραυνοί… Πόσοι είναι αυτοί που εκτιμούν το δώρο της ζωής; Τη ζωή που μας χαρίστηκε απλόχερα; Τον κόσμο των αισθήσεων: Της όρασης, της αφής, της ακοής…

Ας βγούμε από το σκοτάδι του εαυτού μας, και ας αναπνεύσουμε το οξυγόνο της ζωής

“Βλέπω, ακούω, μιλάω, έχω δύο χέρια, δύο πόδια… Μπορώ να τρέξω, να φωνάξω, να δω τη βροχή, το χιόνι, τον ήλιο, την αυγή, το σούρουπο, τη Δύση… Κι αν με ρωτήσεις τι σου λείπει, θα βρω τόσα να σου πω…!!! Μήπως αυτός είναι ο ορισμός της αχαριστίας;”

Είμαι αρτιμελής και πάλι ευτυχισμένος δεν είμαι… Κάθομαι σε ένα καναπέ αδρανής, παρακολουθώ το χρόνο να περνά χωρίς να τον κυνηγήσω, χωρίς να διεκδικήσω, χωρίς να βλέπω την ουσία της ζωής… Ή δουλεύω με σκυμμένο το κεφάλι, υπολογίζω τους λογαριασμούς μέρα νύχτα και τρέχω με άγχος χάνοντας κάθε ίχνος χαμόγελου και τελικά το ίδιο το νόημα της ζωής μας!!!

Ας κοιτάξουμε γύρω μας

Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε ανθρώπους που ενώ δεν έχουν όραση και δεν μπορούν να δουν τα χρώματα, το φως, ξέρουν να δίνουν χρώμα στη ζωή τους και να μην ζουν στην μιζέρια και στην απελπισία.

  • Άνθρωποι τυφλοί ζωγραφίζουν!
  • Άνθρωποι χωρίς χέρια χορεύουν!
  • Άνθρωποι χωρίς πόδια τρέχουν, αθλούνται, παίζουν!

Και αν τους ρωτήσεις, τι τους λείπει, θα πουν «ΤΙΠΟΤΑ»  και ευγνωμονούν το Θεό γι’  αυτό που έχουν!!! Ίσως αυτό που τους λείπει να είναι το χαμόγελο από τους συνανθρώπους τους και να απεχθάνονται το περίεργο και περιφρονητικό βλέμμα τους. Ας βγούμε από το σκοτάδι του εαυτού μας, και ας αναπνεύσουμε το οξυγόνο της ζωής. Η ευτυχία είναι μέσα μας και το αύριο είναι μόνο δικό μας!!! Ας χρησιμοποιήσουμε το συναίσθημα για να τα κατανοήσουμε όλα σωστά…

“Μη ξεχνάμε ότι πολλές φορές η όραση είναι επιφανειακή…”

Σημείωση: Σε αυτή την κατηγορία με τίτλο, «Ιστορίες» θα μπορείτε να διαβάσετε ιστορίες νέων ανθρώπων, αγάπης και όχι μόνο, μέσα από την καθημερινότητα μας, που κάτι στο τέλος έχουν να μας πουν.

Μας Είπαν...

Διαβάστε το μήνυμα τους...

"Να μη φοβούνται να εξερευνούν και να εκφράζουν τη σκιά τους"...

Καραμίχος

Ηθοποιός

"Να ακολουθούν την καρδιά τους και να μην κάνουν εκπτώσεις στα θέλω και στην αξιοπρέπεια τους"...

Κρονάκη

Δημοσιογράφος

Σχετική Αρθρογραφία

Στον Δικό μου Άγγελο.

Πριν καιρό είχα κρατήσει στο νου, κάτι που είχα διαβάσει...

Την αγάπη να μάθεις να τη δέχεσαι.

Να μην είσαι αχάριστος, μην την σπαταλάς, μην την...

Δύο τόσο διαφορετικά γράμματα, και όμως γραμμένα από το ίδιο πρόσωπο.

Όταν ενημερώθηκα ότι υπάρχει αυτή η στήλη σκέφτηκα πως ήταν...

- Read Interesting Site Topics The Most Popular Interview

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, 5 Ιουνίου.

Από το 1972 έχει καθιερωθεί η συγκεκριμένη ημέρα, (5 Ιουνίου), από τα Ηνωμένα Έθνη, ο σκοπός είναι η ευαισθητοποίηση του κόσμου για την προστασία του πλανήτη. Πρέπει ο...

Είμαι 17 χρονών και η ζωή μου δεν είναι οι πανελλήνιες.

Με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς μπήκα...

Δύο τόσο διαφορετικά γράμματα, και όμως γραμμένα από το ίδιο πρόσωπο.

Όταν ενημερώθηκα ότι υπάρχει αυτή η στήλη σκέφτηκα πως ήταν...

- New Post & Article Archive