Η Ελένη Αράπογλου, ή απλώς Eleni, είναι μια καλλιτέχνις που δεν γνωρίζει σύνορα. Από τις σπουδές στο Berklee και τις συνεργασίες με θρύλους στο Carnegie Hall, μέχρι τις world μουσικές αναζητήσεις της στη Νέα Υόρκη, η πορεία της είναι μια συνεχής κίνηση, ένας «χορός» ανάμεσα σε διαφορετικές κουλτούρες και γλώσσες.

Με μια σπάνια ικανότητα να συνδυάζει την πειθαρχία της τζαζ με τον αυθορμητισμό του θεάτρου και του χορού, η Eleni επιστρέφει τώρα στις ρίζες της με το άλμπουμ «Ξανά». Μέσα από 9 διασκευές αγαπημένων ελληνικών τραγουδιών, μας προτείνει έναν ήχο ακουστικό, τρυφερό και απόλυτα σύγχρονο, αποδεικνύοντας ότι η παράδοση μπορεί να «αναπνεύσει» ξανά μέσα από μια νέα, διεθνή ματιά. Διαβάστε περισσότερα για το άλμπουμ… Κυκλοφορεί από τη Minos Emi & Universal.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε η Eleni ξετυλίγει την παλέτα των χρωμάτων της – ένα γαλάζιο παλ με μπορντό σπίθες αναμνήσεων. Μας μιλά για την αφοσίωση που απαιτεί η αμερικανική μητρόπολη, τη δύναμη της σιωπής που κάνει τις νότες να παίρνουν άλλη αξία, αλλά και τη συγκλονιστική της εμπειρία ως Teaching Artist στο Lullaby Project.

Με αφοπλιστική ειλικρίνεια και μια εσωτερική ηρεμία που πηγάζει από την αγάπη της για τη δημιουργία, μας προσκαλεί σε ένα σύμπαν όπου η μουσική δεν είναι απλώς επάγγελμα, αλλά ένας τρόπος να «νιώθεις ολόκληρο το σώμα σου» και να μοιράζεσαι αλήθειες που δεν χωρούν σε λέξεις.

Η συνέντευξη με την ερμηνεύτρια μουσικό & συνθέτρια Eleni

Eleni, πώς ξεκίνησε η δική σου επαφή με τη μουσική; Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο ερέθισμα που σε έκανε να συνειδητοποιήσεις ότι αυτός είναι ο δρόμος που θέλεις να ακολουθήσεις επαγγελματικά;

Ήμουν πάντα ενθουσιασμένη με τη μουσική, μέσα από τον χορό, τα ποικίλα  ακούσματα στο σπίτι, την χορωδία στο σχολείο.. και τα καθημερινά ντουέτα με την δίδυμη αδελφή μου! Αλλά νομίζω ότι η τζαζ με κέρδισε! Πέρα απ’ το ότι αγαπώ τη μουσική αυτή,  το πνεύμα και η φιλοσοφία της μου έδωσαν μεγάλη αίσθηση ελπίδας και σκοπού, μεταφράζοντας  πολλές αλήθειες της και στην ίδια τη ζωή. 

Έχεις ζήσει και εργαστεί στη Νέα Υόρκη, μια πόλη που θεωρείται η “καρδιά” της jazz. Τι είναι αυτό που κράτησες από την αύρα της αμερικανικής μητρόπολης και πώς αυτό επηρεάζει τη δημιουργικότητά σου σήμερα; 

Συνεχίζω να περνάω αρκετό χρόνο στην Νέα Υόρκη αφού άλλωστε πολλοί μουσικοί φίλοι και συνεργάτες μου ζουν εκεί, και εξακολουθώ να δουλεύω ως Teaching Artist στο Carnegie Hall. Το βασικό πράγμα που κρατάω απ’το ξεκίνημα μου ως μουσικός στη πόλη αυτή είναι η αφοσίωση! 

Όλοι τρέχουν από πρότζεκτ σε πρότζεκτ, από gig σε gig. Ενώ είχε μοναξιά η χαώδης πόλη με πολλή ώρα στο μετρό και μια τρέλα η κίνηση στους σταθμούς και στους δρόμους, πάντα μου άρεσε που ήταν γεμάτο ανθρώπους απ΄όλο τον κόσμο. 

Ένιωθα ότι μου έκανε καλό να βλέπω άλλους τρόπους έκφρασης, επικοινωνίας, ντυσίματος, να ακούω διαφορετικές γλώσσες και να χαζεύω πολύ διαφορετικές ομορφιές… Ακόμη, μου ανοίγει το μυαλό και μου δημιουργεί δέος και ευγνωμοσύνη, που πιθανότατα να επηρεάζει τον τρόπο που τραγουδάω. 

Η αίσθηση της κοινότητας που συνεχίστηκε από το τις σπουδές μου στη Βοστώνη στη Νέα Υόρκη ήταν επίσης κάτι που θα συγκρατώ για πάντα και θα συνεχίζω να το έχω σαν προτεραιότητα στη ζωή μου. Τα jam sessions με world music, soul, rnb, jazz, είναι ο καλύτερος τρόπος να μάθεις το όργανό σου, να γνωρίσεις κόσμο και να εξερευνήσεις άλλους ήχους και μουσικές. 

Πώς προσεγγίζεις τη δημιουργία ενός τραγουδιού; Ξεκινάς από τον στίχο, τη μελωδία ή από μια εικόνα που έχεις στο μυαλό σου; 

Ανάλογα τη στιγμή. Συχνά με παρακινεί ο ρυθμός, κάτι ρυθμικό. Άλλες φορές ένα μοτίβο, μια μελωδική φράση, ειδικά αν κάπως ‘κολλάει’ γρήγορα με κάποιον στίχο. Βοηθάνε τα όρια, μου αρέσει να δημιουργώ ένα πλαίσιο ειδικά για να τελειώσω ένα τραγούδι. 

Η σύνθεση είναι ουσιαστικά αυτοσχεδιασμός σε slow motion όπως έχει πει ο Wayne Shorter, οπότε και ο αυτοσχεδιασμός είναι η σύνθεση στη στιγμή. Συχνά το αγκαλιάζω αυτό για να μπω στη διαδικασία δημιουργίας. Πιστεύω πολύ και στην συνεργασία με άλλον συνθέτη/τρια, ο ‘διάλογος’ με άλλον καλλιτέχνη βοηθάει στο να ξεκινήσει όλη η διαδικασία με ένα αυτοσχεδιαστικό μοίρασμα ιδεών.

Eleni, το νέο σου άλμπουμ “Ksana” αποτελείται από 9 διασκευές αγαπημένων ελληνικών τραγουδιών. Πώς γεννήθηκε η ανάγκη να επιστρέψεις στις ρίζες σου και να δώσεις μια νέα πνοή σε κομμάτια που έχουν σημαδέψει τη συλλογική μας μνήμη; 

Η αλήθεια είναι ότι έγινε λίγο τυχαία. Περνώντας περισσότερο χρόνο στην Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια στην Αμερική, μου άρεσε η αίσθηση του να τραγουδάω στα ελληνικά. Ήταν πολύ παρόμοια με αυτήν που νιώθω όταν τραγουδώ στα ισπανικά, η ζεστασιά και οι ήχοι των δύο γλωσσών έχουν πολλά κοινά. 

Το ενδιαφέρον μου για την παραδοσιακή μουσική ξεκίνησε απ’τα project στην ΝΥ ως μέλος σε ensembles Σέρβικης a capella μουσικής, folklore της Αργεντινής και της Λατινικής Αμερικής, της Ινδίας και της Μέσης Ανατολής. 

Ήταν πολύ φυσικό να γυρίσω πίσω στη γλώσσα μου, με μια εμπειρία μέσα στη φωνή μου, για να ενορχηστρώσω και να δώσω ένα διαφορετικό χρώμα σε όλα αυτά τα τραγούδια. 

Κάποια είναι πιο μοντέρνα, άλλα παραδοσιακά. Εύχομαι να ταιριάζουν κάπως μεταξύ τους! Έχω την ακουστική μουσική πολύ κοντά στη καρδιά μου και γι΄αυτό αποφάσισα να γίνει όλο με ακουστικά όργανα δίνοντας μια τρυφερότητα σε όλα.

Πώς νιώθεις που τραγούδια που γράφτηκαν σε άλλες δεκαετίες, “ξυπνούν” σήμερα μέσα από τη δική σου φωνή και ταξιδεύουν από τη Νέα Υόρκη στην Αθήνα του 2026; 

Μου αρέσει. Είναι γλυκό να πειραματίζεσαι με ανθρώπους που εμπιστεύεσαι απόλυτα, ειδικά αν αυτή η επιλογή ρεπερτορίου έχει ιστορία από μόνη της. Ο δίσκος αυτός είναι μια μουσική πρόταση στους Έλληνες σήμερα, αλλά και στους φίλους και ακροατές στο εξωτερικό μια αφορμή να ακούσουν τις μοναδικές αυτές συνθέσεις, την όμορφη γλώσσα μας, με μια δικιά μου πινελιά. 

Η ομάδα του δίσκου αυτού είναι πολύ ιδιαίτερη για μένα, αφού μπόρεσα να τους ‘μαζέψω’ όλους σε ένα μέρος που θα μείνει για πάντα! Ο Δημήτρης Σιάμπος στην κλασική κιθάρα και ο Gilad Barakan στην ακουστική, βασικοί συντελεστές στις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών που έπαιξαν. 

Στο βιολί ο Layth Sidiq από την Ιορδανία και το Ιράκ, στο τσέλο ο Naseem Allatrash από την Παλαιστίνη και στο flugelhorn ο Paul Sanchez από το Εκουαδόρ, και οι τρεις συμμαθητές μου απ΄το Berklee. Στο πιάνο ο Γιάννης Παπαδόπουλος και ο Shai Maestro απ’το Ισραήλ με τον οποίο πρωτοπαίξαμε ως duo στο Lech Jazz Festival το ‘21. Στη τρομπέτα ο Justin Stanton από το Τενεσί, μουσικός της μπάντας Snarky Puppy, στο κοντραμπάσο ο Λάμπρος Παπανικολάου και στο ούτι ο Θωμάς Μελετέας. 

Στην ηχογράφηση και μίξη ο Νίκος Κόλλιας στο Noisy King Studio, σημαντικός συνεργάτης σε του δίσκου, o Alberto Perez επίσης στην ηχογράφηση στο Sol De Sants στη Βαρκελώνη, και στο mastering ο Jeremy Loucas  στο Searsound NYC.  

Στο “Ksana” αναμετρήθηκες με κλασικά αριστουργήματα. Υπήρξε κάποιο τραγούδι από τα 9 που σε δυσκόλεψε περισσότερο στο να βρεις τον “δικό του” σύγχρονο ήχο ή που ένιωσες μεγαλύτερο δέος πλησιάζοντάς το; 

Σε κανέναν δεν ένιωσα δυσκολία να βρω το δικό μου ήχο, αλλά θα πω ότι κάποια ένιωθα όπως τα τραγουδούσα στο στούντιο… ότι δεν ήθελαν κάτι πολύ διαφορετικό. Ήταν σημαντικό αυτό να το ακούσω. Η απλή επιλογή διαφορετικών οργάνων για παράδειγμα στο ‘Στη Θάλασσα’ με ούτι και κοντραμπάσο και τη δικιά μου πιο τζαζ ερμηνεία ήταν αρκετό! 

Σε άλλα όπως το Τι Ειν’ Αυτό Που το Λένε Αγάπη δεν άλλαξα σχεδόν τίποτα στη μελωδία, αλλά η ενορχήστρωση με τους μουσικούς Δημήτρη Σιάμπο και Gilad Barakan στις κιθάρες άλλαξε τελείως το ύφος του τραγουδιού απ΄την πρώτη νότα, κάνοντάς το πιο μυστήριο ίσως. 

Απαιτούσε μια τόλμη εκείνη τη στιγμή να συνεχίσουμε με αυτή την ιδέα, το σημαντικό είναι πάντα να νιώθουμε τις επιλογές μας φυσικές! Είμαι πολύ τυχερή που ο Δημήτρης και Gilad γίνονταν ‘ένα’ στο παίξιμό τους και ταίριαξαν πολύ με τις ιδέες τους.

Αν το άλμπουμ αυτό ήταν μια φωτογραφία της Ελένης σήμερα, τι θα βλέπαμε; Είναι το “Ksana” η δική σου καλλιτεχνική δήλωση για το πώς η παράδοση μπορεί να συνομιλήσει με την jazz αισθητική χωρίς σύνορα;

Μεγάλη ευθύνη!! Χαχα, θα έλεγα ότι είναι μια πρόταση, ένα δωράκι, με ταπεινότητα και ελπίδα ότι θα είναι εύηχο και ευχάριστο στα αυτιά του κόσμου όπως ήταν σε εμάς όταν το δημιουργούσαμε. 

Δεν νιώθω ότι είναι κάποια είδους δήλωση. Κι εγώ τώρα αρχίζω το ταξίδι μου στην δισκογραφία, παρ’ όλο που έχω συμμετάσχει σε αρκετές δουλειές άλλων καλλιτεχνών. Έχω βουτήξει σε πολλά είδη μουσικής και μου δίνω χώρο να ξεδιπλώσω όλες αυτές τις επιρροές σε αυτόν αλλά και σε επόμενους δίσκους που έρχονται πολύ σύντομα. 

Πώς προέκυψε η ένταξή σου στη μεγάλη οικογένεια της Minos EMI; 

Μέσα από μια γνωριμία μπόρεσα να μοιραστώ την ηχογράφηση του Το Άρωμα με την Minos EMI, την οποία είχα τελειώσει και είχα σκοπό να κυκλοφορήσω σαν single. 

Τους ενδιέφερε να το κυκλοφορήσουμε μαζί, ως μέρος ενός δίσκου με περισσότερες αναδρομές σε ελληνικά τραγούδια. Συνεργαστήκαμε με την Αγγέλα Κόλλια στην Minos EMI που βοήθησε στην καθοδήγηση του πρότζεκτ. Όλη η ομάδα ήταν πολύ ευχάριστη και χαίρομαι που αγκαλιάστηκε αυτή η πρώτη μου ελληνική μουσική πρόταση τόσο γλυκά. 

Αν η μουσική σου διαδρομή μέχρι σήμερα, από την Αθήνα και το Berklee έως τη Νέα Υόρκη και το “Ksana”, ήταν μια παλέτα χρωμάτων ή ένα συγκεκριμένο άρωμα, ποιο θα ήταν αυτό και πώς θα περιέγραφες την “αίσθηση” που αφήνει στον ακροατή; 

Χμμ… ένα γαλάζιο παλ ανάλαφρο και δροσερό με αχνές μπορντό σπίθες σαν αναμνήσεις. Και άρωμα, νυχτολούλουδο. 

Έχοντας υπάρξει μέλος σε σχήματα από τη Σερβία  &την Αργεντινή και έχοντας εμφανιστεί σε σκηνές – θρύλους όπως το Carnegie Hall και το Casa Patas, πόσο εύκολο είναι να βρεθεί μια κοινή μουσική γλώσσα με τόσο διαφορετικές κουλτούρες και ποιος από αυτούς τους χώρους ένιωσες ότι σε “μεταμόρφωσε” καλλιτεχνικά μέσα από την ενέργεια του κοινού του; 

Το σκεφτόμουν αυτό τις τελευταίες μέρες… Νομίζω ότι το κοινό πολύ συχνά είναι το ίδιο παντού! Αν καταφέρω να είμαι ο εαυτός μου πάνω στην σκηνή, οπουδήποτε κι αν είναι, οτιδήποτε και να τραγουδάω, νιώθω πως ο κόσμος συντονίζεται μαζί μου. Αυτός είναι ο στόχος!

J Είναι πολύ όμορφο να μοιράζεσαι τραγούδια που το κοινό γνωρίζει και σιγοτραγουδάει μαζί σου, αυτό είναι πάντα μια ιδιαίτερη εμπειρία. Στην τζαζ και soul μουσική νιώθω πιο ευέλικτη και ελεύθερη, γεμάτη παιχνίδι και ζωντάνια, και αυτό περνάει στους μουσικούς μου και στο κοινό. 

Εδώ και 8 χρόνια είσαι Teaching Artist στο Carnegie Hall, δουλεύοντας σε φυλακές, νοσοκομεία και shelters. Ποια είναι η πιο δυνατή ιστορία που έχεις ζήσει μέσα από το Lullaby Project; 

Είναι πολλές οι ιστορίες με το Lullaby Project, και νιώθω ότι είναι κάπως προσωπικές οι στιγμές αυτές με τους γονείς που έχω γράψει όλα αυτά τα χρόνια τραγούδια. 

Είναι πάντως αξιοσημείωτο το πόσο καλό δείχνει ότι κάνει η μουσική, γενικά! Μέσα απ’ αυτή τη δουλειά τους ενθαρρύνω να είναι δημιουργικοί με τις σκέψεις τους και τις φωνές τους. Πάντα καταφέρνουν να φτιάξουν ένα τραγούδι δικό τους για το παιδί τους. Έχει μεγάλη δύναμη η μουσική! 

Τι είναι αυτό που σε κρατάει γειωμένη μέσα σε έναν χώρο που έχει τόση λάμψη αλλά και δυσκολίες;

Οι άνθρωποι, οι σχέσεις μου, η οικογένεια μου. Το να με νιώθουν κοντά τους οι κοντινοί μου. Και τον τελευταίο καιρό… θα πω τα ανίψια μου! Η παρέα που κάνουμε μαζί μου δίνει απεριόριστη χαρά και αγάπη. Όλα τα άλλα κάπως ηρεμούν και μπαίνουν στην θέση τους. 

Κλείνοντας, ποιο είναι το δικό σου “moto” ζωής που σου δίνει δύναμη να συνεχίζεις, και τι θα ήθελες να πεις στους αναγνώστες του Young People.gr 

Δύναμη, μοίρασμα και τόλμη!

---

Βίντεο άλμπουμ “Ξανά” – Eleni

ELENI - Aroma (Official Audio Release)

Λίγα λόγια απ΄την Eleni για το νέο της άλμπουμ:

“Μοιράστηκα τη μουσική με τη γιαγιά μου κατά τη διάρκεια της μίξης του, της άρεσαν τα τραγούδια και κάθε φορά χαμογελούσε μόλις καταλάβαινε ποιο είναι το κάθε τραγούδι που έπαιζε στα ακουστικά.

Όπως έμπαινε στο αυτοκίνητο της, (οδηγεί στα 90 της!) , την ρώτησα ποια λέξη θα διάλεγες… έτσι για να περιγράψεις το δίσκο γιαγιά; Μου απάντησε – ‘ευχάριστος!’ με μια ηρεμία στο πρόσωπό της. Μου άρεσε αυτή η λέξη. Είναι όμορφο ένα μοίρασμα μουσικής που να είναι ευχάριστο στα αυτιά του κόσμου!”

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI – UNIVERSAL σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες

• https://Eleni.lnk.to/Ksana

---

*Σημείωση: Για την ολοκλήρωση της συνέντευξης του τραγουδίστρια Eleni συνεργάστηκαν: Στην επιμέλεια και τη σύνταξη των ερωτήσεων η ομάδα Έκφρασης και Υλοποίησης.

Ευχαριστούμε τον Eleni (Ελένη Αράπογλου) & την δισκογραφική εταιρεία, Minos EMI, – A Universal Music Company και ειδικότερα την Κ. Tania Papantoniou (Media & Promo Associate) για την πραγματοποίηση της συνέντευξης.