Ήταν βράδυ και διάβαζα όταν χτύπησε το κινητό μου και ξεκίνησε μια ατέλειωτη συζήτηση γεμάτη σκέψεις, προβληματισμούς, αγωνία και στενοχώρια για το τι συμβαίνει γύρω μας, για το τι συμβαίνει σε εμάς τους ίδιους και λειτουργούμε έτσι… Γιατί λειτουργούμε σαν να εκδικούμαστε την φύση ή μήπως τελικά η φύση μας εκδικείται;

Πρόσφατα πυρκαγιές και καταστροφή μεγάλου μέρους του δάσους του Αμαζονίου, ένα καλοκαίρι γεμάτο ακραία καιρικά φαινόμενα με υδροστρόβιλο (περιοχή της Χαλκιδικής), πυρκαγιές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας σχεδόν κάθε χρόνο. Τι συμβαίνει λοιπόν; Μήπως ήρθε η ώρα της φύσης να αντιδράσει σε όλους αυτούς τους λάθος χειρισμούς του ανθρώπου;

Η Μεγαλύτερη Κρίση: Η Περιβαλλοντική

Ακούμε καθημερινά για οικονομική κρίση, για κρίση της κοινωνίας, για διάφορα πολιτικά ζητήματα χωρίς να νοιάζεται κανείς για όλη αυτή την περιβαλλοντική κρίση την οποία βιώνουμε. Την μεγαλύτερη και ίσως πιο σημαντική κρίση, θα έλεγα εγώ.

Το περιβάλλον είναι το πραγματικό “σπίτι” του ανθρώπου, είναι εκεί που ξεκινούν και τελειώνουν όλα. Είναι αυτό που μας τρέφει, που μας δίνει οξυγόνο για να μένουμε ζωντανοί, που μας δίνει χρήματα καλλιεργώντας το ή επενδύοντας πάνω σε αυτό, που μας προσφέρει στιγμές χαλάρωσης και διασκέδασης κάθε φορά που θέλουμε να ξεφύγουμε από την πίεση της καθημερινότητας και το τοξικό περιβάλλον των πόλεων.

Ο Άνθρωπος και η Αλαζονεία της Απληστίας

Αντί, λοιπόν, να το προσέχουμε όπως προσέχουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς, αντί να το προστατεύουμε όπως προστατεύουμε τα προσωπικά μας αντικείμενα, εμείς διαρκώς το κακομεταχειριζόμαστε. Και εδώ φαίνεται η διαγωγή και η απληστία του ανθρώπου. Εδώ επιβεβαιώνονται φράσεις του τύπου “ο άνθρωπος δεν σέβεται τίποτα”.

Θεωρεί τον εαυτό του κυρίαρχο των πάντων, θεωρεί υπέρτερη την δύναμη του και προσπαθεί να εξουσιάζει το καθετί με κάθε τρόπο. Ξεπερνάει τα όρια που του θέτει το περιβάλλον ενδιαφερόμενος μόνο για το χρήμα, την καλοπέραση και την εξουσία και αγνοώντας ότι με τις κινήσεις του αυτές οδεύει προς την ολική καταστροφή του περιβάλλοντος, την καταστροφή του ίδιου του εαυτού του.

Η Λογική Αντίδραση της Φύσης: Ώρα για Δράση

Μήπως τώρα σας φαίνεται λογικό το περιβάλλον να αντιδράει κατά αυτόν τον τρόπο; Μήπως τώρα φαίνεται ποιος έχει την πραγματική δύναμη; Μήπως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας, και κυρίως εμείς οι νέοι, την κρισιμότητα της κατάστασης, να αφήσουμε για λίγο τα κινητά και στα social media στην άκρη και να κινητοποιηθούμε ώστε ο καθένας ατομικά να αρχίσει να βάζει το δικό του λιθαράκι στην προσπάθεια να σωθεί ό, τι απέμεινε από το σχεδόν κατεστραμμένο περιβάλλον μας;

Μήπως υπάρχει τελικά ελπίδα ακόμη και την τελευταία στιγμή;