Υπάρχουν καλλιτέχνες που σε κερδίζουν με την πρώτη χειραψία. Στην περίπτωση του Χάρη Νικολαΐδη, αυτή η χειραψία είναι μουσική και έχει τον τίτλο «Χάρης, χάρηκα». Ένας δημιουργός που ξεκίνησε από τα underground punk υπόγεια της Αθήνας και τις hard rock σκηνές της Αγγλίας, για να κατασταλάξει σήμερα σε έναν ήχο λυρικό, αφηγηματικό και βαθιά προσωπικό.

Σε μια εκτενή συζήτηση με το YoungPeople.gr, ο Χάρης μας ξεναγεί στον δικό του μουσικό κόσμο. Μας αποκαλύπτει πώς ένας χωρισμός έγινε η “σπίθα” της δημιουργίας, γιατί οι μαθητές του στο δημοτικό είναι οι πιο αυστηροί κριτές του και πώς η punk αισθητική επιβιώνει ακόμα και μέσα στις πιο έντεχνες μελωδίες του.

*Σημείωση: Ο Χάρης Νικολαΐδης θα παρουσιάσει ζωντανά το άλμπουμ του την Πέμπτη 23 Απριλίου στη σκηνή του Caja de Musica, σε μια βραδιά που υπόσχεται έντονο ρυθμό, προσωπικές αφηγήσεις και αγαπημένες διασκευές.

Η συνέντευξη με τον τραγουδιστή Χάρη Νικολαΐδη

Χάρη, καλώς όρισες στο YoungPeople.gr. Ξεκίνησες από την punk και το hard rock στην Αγγλία και πλέον κινείσαι στο έντεχνο. Τι “κουβαλάς” ακόμα μέσα σου από εκείνη την underground αισθητική και πώς επιβιώνει το punk στοιχείο στις σημερινές σου μελωδίες;

Πιστεύω πως ακόμα και σήμερα στοιχεία από εκείνη τη περίοδο της ζωής μου υπάρχουν στη μουσική μου και ας μην είναι κατευθείαν φανερά. Εκτός από αυτά που βγάζουν μάτι όπως είναι το «Αφήγημα» που καταλήγει σε ένα punk outro, θεωρώ πως οι μουσικές επιρροές του κάθε τραγουδοποιού υπάρχουν μέσα στα τραγούδια του.

Οι σπουδές και η ζωή στην Αγγλία πώς καθόρισαν την καλλιτεχνική σου ταυτότητα; Σου έδωσαν μια διαφορετική οπτική για το πώς “στήνεται” μια ζωντανή εμφάνιση;

Σίγουρα. Είδα πως λειτουργούν τα πράγματα σε μία τελείως διαφορετική χώρα και πως ακόμα και στα μικρότερα μαγαζιά, σε live με λίγο κόσμο, ο επαγγελματισμός ήταν πάντα εκεί. Αυτό που έχω κυρίως κρατήσει όμως είναι πως εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία να παίζω αρκετά συχνά σε διαφορετικές πόλεις, κάτι το οποίο μου έδωσε το βάπτισμα πυρός αν θες και με έκανε να αποκτήσω άνεση και αυτοπεποίθηση πάνω στη σκηνή.

Η κιθάρα είναι ο πιστός σου σύντροφος από πολύ μικρή ηλικία. Πώς έχει αλλάξει η σχέση σου μαζί της μέσα στα χρόνια; Είναι ακόμα το “εργαλείο” σου για να καταλαβαίνεις τον κόσμο;

Ναι, παραμένει ακόμα ο τρόπος μου να εκφράζομαι. Δεν μπορώ να γράψω αν δε κρατάω κιθάρα στα χέρια. Όπως περνούν τα χρόνια βλέπω πως εκτιμώ παραπάνω την ώρα που περνάω παίζοντας κιθάρα, κάτι που πιο νέος το αμελούσα.

Το άλμπουμ σου έχει έναν τίτλο που μοιάζει με προσωπική σύσταση: «Χάρης, χάρηκα». Είναι αυτός ο δίσκος η δική σου “χειραψία” με το κοινό, μια προσπάθεια να μας πεις ακριβώς ποιος είσαι σήμερα;

Ακριβώς! Επειδή τα τραγούδια μου είναι βιωματικά, θεώρησα πως το λογοπαίγνιο αυτό θα ήταν κάπως αστείο. Εκτός από την μουσική μου, μέσα από αυτά τα τραγούδια γνωρίζεις και λίγο εμένα τον ίδιο!

Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ή μια “στιγμή” στην καθημερινότητά σου που λειτούργησε ως η σπίθα για να ξεκινήσει αυτή η ροή;

Ίσως γίνω λίγο γραφικός αλλά ήταν ένας χωρισμός που μου έδωσε το έναυσμα να ξεκινήσω να γράφω μουσική. Πάντα υπήρχε μέσα μου πιστεύω γιατί και πιο μικρός είχα χαζογράψει κάτι τραγούδια αλλά εκείνο το συμβάν ήταν που πυροδότησε την ανάγκη μου να εκφραστώ μέσα από αυτά. Από εκεί και έπειτα ξεκίνησε η καθημερινότητα να είναι πολύ μεγάλος παράγοντας στη γραφή μου.

Στο άλμπουμ ισορροπείς ανάμεσα στο λυρικό και το ρυθμικό στοιχείο. Πόσο δύσκολο ήταν να βρεις τη χρυσή τομή ώστε οι ιστορίες σου να παραμείνουν απλές αλλά ταυτόχρονα ουσιαστικές;

Τελικά δεν ήταν και τόσο δύσκολο. Δεν το λέω για να κάνω ‘flex’, εννοώ πως έτσι μου βγαίνει τελικά και γράφω. Επειδή ακριβώς τα τραγούδια μου είναι αρκετά προσωπικά, προσπαθώ να τα κρατήσω απλά, όπως μου βγαίνουν, και αυτό έρχεται πολύ φυσικά. 

Αν έπρεπε να διαλέξεις ένα μόνο τραγούδι από το «Χάρης, χάρηκα» για να περιγράψεις την ατμόσφαιρα ολόκληρου του δίσκου, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;

Θα επέλεγα το «Αφήγημα» γιατί έχει και το χιουμοριστικό στοιχείο μέσα που με εκφράζει πολύ, και παρά το γεγονός πως η μουσική στο τραγούδι είναι χαρούμενη, οι στίχοι περιγράφουν πιο λυπητερές εικόνες. Όπως λέει και ο τίτλος, είναι ένα αφήγημα και πιστεύω πως σε αυτόν το δίσκο τα περισσότερα τραγούδια είναι αφηγηματικά.

Πίσω από τον ήχο του “Χάρης, χάρηκα” κρύβεται μια ομάδα εξαιρετικών μουσικών και η παραγωγή του Θοδωρή Ζευκιλή. Πόσο “χώρο” άφησες στους συνεργάτες σου να επέμβουν στο δικό σου προσωπικό αποτύπωμα και ποια ήταν η στιγμή που άκουσες το τελικό αποτέλεσμα και είπες: “Ναι, αυτός είναι ο ήχος που ονειρευόμουν”;

Σε γενικές γραμμές είμαι αρκετά ανοιχτός να ακούσω και τον Θοδωρή και τα παιδιά γιατί πιστεύω πως έτσι γεννιούνται και οι πιο απρόσμενες  ιδέες. Άφησα αρκετό χώρο σε όλους να εκφράσουν τις ιδέες τους και έπεσε πολύ συζήτηση στο στούντιο. Τώρα για το αποτέλεσμα, όσον αφορά στο δίσκο, θα σου πω πως όλα έδεσαν όταν πια πήρα όλο το δίσκο μαστεραρισμένο και τον άκουσα. Εκεί σκεφτηκά πως οκ αυτό ήθελα!

Γεννήθηκες και ζεις στην Αθήνα. Ποια γωνιά αυτής της πόλης θεωρείς το “καταφύγιό” σου όταν θέλεις να απομονωθείς και να γράψεις μουσική;

Δυστυχώς θα σου πω πως όταν είναι να γράψω, γράφω στο σπίτι μου, δεν μπορώ να το κάνω πουθενά αλλού. Πολλές φορές παίρνω μαζί μου τα τετράδια μου όταν πάω έξω ή κανένα ταξίδι μήπως και γράψω κάτι αλλά μέχρι τώρα δεν το έχω καταφέρει. Η ελπίδα βέβαια πεθαίνει τελευταία λένε, επομένως θα συνεχίσω να τα παίρνω μαζί μου.

Σήμερα διδάσκεις μουσική σε παιδιά. Ποιο είναι το πιο σημαντικό μάθημα που έχεις πάρει εσύ από τους μαθητές σου σχετικά με την αυθεντικότητα και την αγάπη για τον ήχο;

Το κυριότερο πράγμα που ακόμα μαθαίνω μέσα από τα παιδιά είναι οι νέοι καλλιτέχνες και τα καινούργια πράγματα που θα μου προτείνουν να ακούσω. Λατρεύω να ακούω μουσική και το να μου αναδεικνύουν μουσικούς που δεν γνωρίζω είναι πολύ όμορφο. Επίσης τα μικρότερα παιδιά είναι φοβερά αυστηροί κριτές και αυτό είναι σπουδαίο γιατί δεν μασάνε τα λόγια τους. Αν κάτι δεν τους αρέσει θα στο εκφράσουν χωρίς κανέναν δισταγμό. Αν θες λοιπόν να μάθείς αν ένα τραγούδι που γράφεις είναι βαρετό ή όχι, ρώτα ένα παιδί!

Πώς ισορροπεί ο Χάρης ανάμεσα στον “δάσκαλο” και τον “δημιουργό”; Υπάρχουν στιγμές που οι δύο αυτοί ρόλοι συγκρούονται ή λειτουργούν συμπληρωματικά;

Θα έλεγα πως λειτουργούν συμπληρωματικά. Δεν επηρεάζει καθόλου η μία μου δουλειά την άλλη και τις αγαπώ και τις δύο πολύ. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να μην γράφει μουσική και συνάμα μου αρέσει να βρίσκομαι στη τάξη. Ελπίζω να αρέσει και στα παιδιά το ίδιο!

Σε μια εποχή που η μουσική βιομηχανία κινείται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και “εφήμερα” hits, πόσο ρίσκο χρειάζεται για να επενδύσει κανείς σε αφηγηματικά τραγούδια που απαιτούν την προσοχή του ακροατή;

Είναι μεν ένα ρίσκο αλλά από την άλλη πολλές φορές δεν έχεις και επιλογή να κάνεις κάτι άλλο. Εμένα μου βγαίνει να γράφω με αυτόν το τρόπο και θα ήταν λάθος να ‘προδώσω’ τον δικό μου προσωπικό τρόπο γραφής για να κάνω κάτι διαφορετικό. Έτσι κι αλλιώς θεωρώ πως αν κάνεις κάτι το οποίο δεν σε εκφράζει, αυτό με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, θα φανεί.

Ως νέος δημιουργός, τι θεωρείς ότι λείπει περισσότερο από την ελληνική μουσική σκηνή του 2026; Υπάρχει χώρος για νέες φωνές με έντεχνο προσανατολισμό;

Σίγουρα υπάρχει χώρος και υπάρχουν και πολύ νέοι καλλιτέχνες που είναι εξαιρετικοί και αξίζουν να ακουστούν. Η δική μου άποψη είναι πως αυτή τη στιγμή λείπουν τραγουδοποιοί με δικό τους ξεχωριστό ήχο, που να ακούς τη μουσική πριν καν μπει η φωνή και να λες “ωπ αυτο είναι ο τάδε ή η τάδε”. Τουλάχιστον αυτό μου λείπει εμένα ως ακροατής.

Την Πέμπτη 23 Απριλίου ανεβαίνεις στη σκηνή του Caja de Musica. Εκτός από τα τραγούδια του νέου δίσκου, αναφέρεις ότι θα ακούσουμε διασκευές από καλλιτέχνες όπως ο Λουκιανός Κηλαηδόνης και ο Φοίβος Δεληβοριάς. Πώς “συνομιλούν” αυτοί οι δημιουργοί με τον δικό σου μουσικό κόσμο και τι ρόλο έπαιξαν στη διαμόρφωση της αισθητικής σου;

Είναι κάποιοι καλλιτέχνες που πραγματικά έχουν ‘φτιάξει’ τον μουσικό μου χαρακτήρα. Αγαπώ τη μουσική τους και έχουν υπάρξει, αυτοί και πολλοί άλλοι, τεράστια εππιροή στον τρόπο που γράφω. Ελπίζω πως οι διασκευές που παίζουμε να αποτελούν φόρο τιμής στον εκάστοτε καλλιτέχνη που διασκευάζουμε.

Στο live υπόσχεσαι μια βραδιά που συνδυάζει “ρυθμό και προσωπική αφήγηση”. Με τη νέα σου μπάντα (Γιάννη Σούλτη, Παναγιώτη Βήττο και Φοίβο Ματζόγλου), πώς μεταμορφώνονται τα τραγούδια από την ησυχία του στούντιο στην ένταση της σκηνής; Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωντανή εκτέλεση την “πραγματική γέννηση” ενός τραγουδιού;

Έχει τεράστια διαφορά. Αρχικά όσες πρόβες και να κάνεις, προβλέπεται να γίνουν λάθη. Κυρίως μικρά, όμως εκεί είναι και η μαγεία τελικά. Στα μικρά λαθάκια τα οποία όλοι μαζί πάνω στη σκηνή ‘σώζουμε’ για να τα σχολιάσουμε μετά γελώντας!

Τι θέλεις να νιώθει ο κόσμος φεύγοντας από ένα live του Χάρη Νικολαΐδη;

Θέλω να έχει περάσει καλά, να έχει δεθεί με κάποιο τρόπο με τα τραγούδια μου και να ανυπομονεί να έρθει στα επόμενα live!

Κλείνοντας, το YoungPeople.gr στηρίζει τους νέους που προσπαθούν να βρουν τον δικό τους δρόμο. Τι θα έλεγες σε έναν έφηβο που κρατάει σήμερα μια κιθάρα και ονειρεύεται να φτιάξει το δικό του συγκρότημα;

Να ακούει πολλή μουσική και όσο το δυνατόν διαφορετικά είδη. Πιστεύω πραγματικά πως όσο περισσότερη μουσική ακούς τόσο καλύτερος γίνεσαι και σαν μουσικός. Όσο ακούς, τόσες ιδέες παίρνεις και άλλα τόσα πράγματα μαθαίνεις. Να δουλεύεις πολύ και να ακούς πολλή μουσική.

Βίντεο: Χάρης Νικολαΐδης – Εισιτήρια

Χάρης Νικολαΐδης - Εισιτήρια (Official Audio)

---

Χάρης Νικολαΐδης

«Χάρης, χάρηκα»

Στίχοι – μουσική: Χάρης Νικολαΐδης

Το «Χάρης, χάρηκα» είναι ένα άλμπουμ με τραγούδια που κουβαλούν το προσωπικό αποτύπωμα του Χάρη Νικολαΐδη. Γραμμένα μέσα σε μια ενιαία δημιουργική περίοδο, τα κομμάτια αντλούν έμπνευση από την καθημερινότητα και αποτυπώνουν στιγμές, εικόνες και συναισθήματα με άμεσο και ειλικρινή τρόπο. Η μουσική ισορροπεί ανάμεσα στο λυρικό και το ρυθμικό στοιχείο, δημιουργώντας έναν δίσκο που συνομιλεί με τον ακροατή μέσα από απλές
αλλά ουσιαστικές ιστορίες.

Ακούστε ολόκληρο το album στο YouTube ΕΔΩ και στο Spotify ΕΔΩ

Credits
Παραγωγή: Θοδωρής Ζευκιλής
Στίχοι, μουσική: Χάρης Νικολαΐδης
Πλήκτρα: Ραφαήλ Μελετέας
Drums: Γιάννης Παπαδούλης
Κιθάρες: Χάρης Νικολαΐδης
Mastering: Γιώργος Δεληγιάννης
Φωτογραφίες: Ελένη Σπαθή

Λίγα λόγια για τον Χάρη Νικολαΐδη

Ο Χάρης Νικολαΐδης είναι ένας νέος δημιουργός, γεννημένος στη Αθήνα, που έχει χαράξει τη δική του πορεία στη μουσική. Η σχέση του με τη μουσική ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία με την κιθάρα, ενώ στα εφηβικά του χρόνια συμμετείχε σε punk συγκρότημα, πραγματοποιώντας εμφανίσεις σε underground σκηνές της Αθήνας αλλά και σε φεστιβάλ.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Αγγλία δημιούργησε ένα hard rock συγκρότημα, συνεχίζοντας να εξερευνά διαφορετικά μουσικά μονοπάτια και αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία μέσα από ζωντανές εμφανίσεις.

Σήμερα ο Χάρης εκφράζεται κυρίως μέσα από το έντεχνο τραγούδι, με έμφαση στη μελωδία και τον στίχο. Τα τραγούδια του είναι αφηγηματικά και δημιουργώντας εικόνες, συνομιλεί με την καθημερινότητα και τα συναισθήματα. Παράλληλα, διδάσκει μουσική σε παιδιά Δημοτικού και Γυμνασίου, μεταδίδοντας τη γνώση και την αγάπη του για τη μουσική.

---

*Σημείωση: Για την ολοκλήρωση της συνέντευξης του ερμηνευτή Χάρη Νικολαΐδη συνεργάστηκαν: Στην επιμέλεια και στη σύνταξη των ερωτήσεων η ομάδα Έκφρασης και Υλοποίησης.

Ευχαριστούμε τον ερμηνευτή Χάρη Νικολαΐδη και την υπεύθυνη επικοινωνίας Κ. Τζίνα Φουντουλάκη για την πραγματοποίηση της συνέντευξης.