Τα μέλη της νεοσύστατης θεατρικής ομάδας Furiae, η συγγραφέας – σκηνοθέτρια Μαριάντζελα Κατσιαβριά και οι ηθοποιοί Βασιλική Μανουσάκη, Γεωργία Αμανατίδου – Καδόγλου, Μυρσίνη Πετρίδη και Σύλβια Ευσταθιάδου μιλούν στο youngpeople.gr για την παράσταση “Όνομα μητρός Λίλιθ” την οποία παρουσιάζουν κάθε Τρίτη έως τις 09.06.2026 στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός.
Μέσα από μια αιχμηρή συνομιλία με τη μυθολογία και τη σύγχρονη πραγματικότητα, η παράσταση καταπιάνεται με το επώδυνο ζήτημα των γυναικοκτονιών και τον μηχανισμό της συλλογικής μνήμης. Οι Furiae μας καλούν να αναλογιστούμε την ευθύνη μας απέναντι στη “συνηθισμένη” βία και να ανακαλύψουμε ξανά τη φωνή των θηλυκοτήτων που το πεπρωμένο τις ήθελε αδύναμες, αλλά εκείνες επέλεξαν να βρουν το δικό τους φως, ακόμα και μέσα στο σκοτάδι.
Μια συζήτηση για τη μοίρα, την πατριαρχία και τη δύναμη της ομάδας που δεν φοβάται να αναμετρηθεί με τα “τέρατα” της εποχής μας.
Credits: Ρεγγίνα Κορκοβέλου
Η συνέντευξη της θεατρική ομάδας Furiae
Μαριάντζελα Κατσιαβριά, συγγραφέας – σκηνοθέτρια
Μιλήστε μας για τη θεατρική σας ομάδα Furiae. Πότε δημιουργήθηκε, ποια είναι τα μέλη της και ποιοι οι στόχοι της;
H θεατρική ομάδα Furiae δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025. Αποτελείται από τις ηθοποιούς Μυρσίνη Πετρίδη, Γεωργία Αμανατίδου – Καδόγλου, Βασιλική Μανουσάκη και Σύλβια Ευσταθιάδου.
Συμπληρώνεται από τη βοηθό σκηνοθέτη Λίλα Παντελίδου, τις μουσικούς Ίνα Τζαγκουρνή και Μαρίνα Σκούρα, την ενδυματολόγο Λυδία Ζωντανού και τη σκηνογράφο Άννι Ξενοδοχίδη.
Είναι ακόμα πολύ νωρίς για να γνωρίζουμε ποια από αυτά τα άτομα θα συνεχίσουμε παρέα, αλλά ο στόχος είναι να συνεχίσουμε το ταξίδι μας στο θέατρο μαζί.
Τι σας ενέπνευσε για να γράψετε το «Όνομα μητρός Λίλιθ»;
Δε ξέρω αν η έμπνευση είναι η σωστή λέξη στη συγκεκριμένη περίπτωση. Θα έλεγα καλύτερα τη λέξη ανάγκη. Είχα την ανάγκη να γράψω να έργο για τη μνήμη. Για τον τρόπο με τον οποίο θυμόμαστε και την ευκολία με την οποία ξεχνάμε.
Ήθελα να βρω ένα τρόπο να μιλήσω για τις συνεχώς αυξανόμενες γυναικοκτονίες. Για τη συνήθεια απέναντι στον θάνατο που ολοένα και περισσότερο κυριαρχεί γύρω μας. Για το πόσο επαναπαυόμαστε στην αίσθηση πως είμαστε αδύναμες απέναντι σε κάποιες δυνάμεις. Για την ευθύνη.
Μυρσίνη Πετρίδη, ηθοποιός
Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος στην παράσταση;
Ο δικός μου ρόλος στην παράσταση (όπως και των τριών υπόλοιπων ηθοποιών του θιάσου) είναι διπλός. Συγκεκριμένα καθόλη τη διάρκεια της παράστασης μοιραζόμαστε ανάμεσα στην κεντρική μας ηρωίδα η καθεμία όπως και στις τέσσερις Μοίρες που καλούμαστε να ερμηνεύσουμε.
Η δική μου Μοίρα είναι η Κλωθώ, η μεγαλύτερη αδερφή των τεσσάρων και το πιο σταθερό κομμάτι του πυρήνα τους. Στέκεται αγέρωχη, πιστή, τετράγωνη και απόλυτα αφοσιωμένη στον στόχο της να κλώθει το νήμα της ζωής και να συνεχίζει την αποστολή της ό,τι και αν γίνει. Ταυτόχρονα έχω και τον ρόλο της Ευρυδίκης.
Η έμπνευση προέρχεται από τη γνωστή ηρωίδα του μύθου όπου πεθαίνει από το δάγκωμα ενός φιδιού, πηγαίνει στον Άδη και ο Ορφέας καλείται να τη σώσει.
Στην παράστασή μας η έκβαση του μύθου αλλάζει και η Ευρυδίκη διαλέγει το σκοτάδι και όχι τη σωτηρία της από τον Ορφέα. Δεν ζητάει να σωθεί, έχει ανάγκη να επιλέξει μόνη της τον δρόμο που θα ακολουθήσει και αποφασίζει συνειδητά να βυθιστεί στο σκοτάδι, έναν τόπο όπου η φωνή της ανήκει μόνο σε εκείνη.
Και τελικά, μάλλον, βρίσκει το φως με τον πιο ανορθόδοξο τρόπο.
Ποιες ενέργειες θεωρείτε ότι πρέπει να κάνει η πολιτεία για την καταπολέμηση των συνεχώς αυξανόμενων γυναικοκτονιών στην Ελλάδα;
Με τρομάζει ο τρόπος με τον οποίο έχουμε κανονικοποιήσει τις γυναικοκτονίες σε αυτή τη χώρα. Πλέον δεν μας σοκάρει όταν ακούμε για άλλη μία γυναικοκτονία και μετά για άλλη μία, σχεδόν καθημερινά. Είναι ακόμα μία είδηση και πάλι πίσω στο σκρολ. Έχουμε πάρα πολύ δρόμο για να φτάσει η πολιτεία μας στο σημείο να αντιμετωπίσει το φαινόμενο αυτό, πόσο μάλλον να το καταπολεμήσει.
Ακόμα δηλαδή και τις φορές που όλες οι θηλυκότητες εκεί έξω συνασπιζόμαστε και συμπορευόμαστε και αυτό φαντάζει ως σανίδα σωτηρίας, κάποιες άλλες στιγμές νιώθω ότι είμαστε αδύναμες μπροστά στο τέρας που έχουμε απέναντί μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι δεν υπάρχει νομική και θεσμική αναγνώριση της γυναικοκτονίας στην Ελλάδα, που είναι έτη φωτός πίσω από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές -και μη- χώρες και σε αυτό.
Εθελοτυφλεί η πολιτεία συστηματικά, υπάρχει άρνηση στο πόσο εκτεθειμένες στη βία είναι οι γυναίκες κάθε μέρα και περισσότερο. Ναι, θεωρώ αυτονόητη και αναγκαία ενέργεια πρωτίστως να αποκτήσουν θεσμικό πλαίσιο και ορατότητα οι γυναικοκτονίες. Δεν ξέρω πώς γίνεται για εμένα αυτό να είναι το αυτονόητο και σε κάποιον άλλο εκεί έξω να φαίνεται αδιανόητο ή κάποιες φορές ακόμα και αδιάφορο.
Βασιλική Μανουσάκη, ηθοποιός
Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος στην παράσταση;
Παίζω τη μία από τις Μοίρες, τη Λάχεσι. Η Λάχεσις στη μυθολογία είναι η Μοίρα που μετράει και αποφασίζει το μήκος του νήματος της ζωής του κάθε ανθρώπου, ώστε να το κόψει η Άτροπος, φέρνοντας τον θάνατο.
Όπως και οι άλλες ηθοποιοί έχω και έναν δεύτερο ρόλο, την Πανδώρα. Την Πανδώρα, στη μυθολογία, τη βλέπουμε ως μια αφελή γυναίκα την οποία οι θεοί έπλασαν ώστε, ανοίγοντας το κουτί που της έδωσαν, να φέρει την αρχή όλων των συμφορών στην ανθρωπότητα.
Η δική μας Πανδώρα δεν είναι τόσο πρόθυμη να εκπληρώσει τον ρόλο της.
Τι σας γοητεύει στο έργο;
Στο συγκεκριμένο έργο με γοητεύει η συνύπαρξη των τεσσάρων γυναικών με τις διαφορές και τις ομοιότητές τους. Πάνω στη σκηνή εμφανίζονται τέσσερις Μοίρες, και τέσσερις θνητές ηρωίδες. Η καθεμία από τις Μοίρες, που δουλεύουν αδιάκοπα μαζί, σαν ένα σώμα, έχει στιγμές που σπάει για λίγο, πριν οι άλλες την επαναφέρουν στη δουλειά.
Οι ηρωίδες μας από την άλλη δεν γνωρίζονται -όσο ζουν- αλλά όλες έχουν καταπιεστεί και εγκλωβιστεί από την ίδια μοίρα, που φαίνεται να είναι ιδιαίτερα σκληρή με τις γυναίκες. Μόνο αφού βρουν η μία την άλλη και μόνο κρατώντας η μία την άλλη έχουν την πιθανότητα να καταφέρουν να ξεφύγουν.
Γεωργία Αμανατίδου – Καδόγλου, ηθοποιός
Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος στην παράσταση;
Ο ρόλος μου στην παράσταση είναι αρχικά η Τύχη που είναι η τέταρτη αδερφή των Μοιρών σε παραλλαγή του μύθου από τον Πίνδαρο. Ανακατεύει την ειμαρμένη. Είναι εκεί για να δημιουργήσει εμπόδια ή βοηθήματα να κυλίσουν τα πράγματα λίγο διαφορετικά από εκεί που φαίνεται πως θα οδηγηθούν.
Ίσως η πιο «παιχνιδιάρα» απ’ τις αδερφές της, είναι εκεί για να προκαλέσει και να «παίξει» με τα πιόνια της που λέγονται ζωές. Απρόβλεπτη και της αρέσει να ανατρέπονται τα δεδομένα των ιστοριών.
Απ’ την άλλη μεριά, από τις τέσσερις ηρωίδες, υποδύομαι την Κασσάνδρα, που εμφανίζεται τρίτη στη σειρά που όλες λαμβάνουν θέση για τον γνωστό ή άγνωστο θάνατό τους που προέρχεται από το χέρι που λέγεται πατριαρχία.
Και πατριαρχία δεν είναι μόνο το χέρι του ανδρός, καθώς στην περίπτωση της Κασσάνδρας, κυριολεκτικά την σκότωσε η Κλυταιμνήστρα όπως ξέρουμε.
Όμως η ιστορία που την οδήγησε εκεί ήταν αρχικά ότι ο Απόλλωνας την τιμώρησε (φτύνοντας στο στόμα της), επειδή αρνήθηκε να ενδώσει στην σεξουαλικές του επιθυμίες, οπότε η κατάρα ήταν να προφητεύει αλήθειες και να μην την πιστεύει κανείς -τι πιο σύνηθες άλλωστε στις πατριαρχικές κοινωνίες, η απαξίωση της γνώσης και της εγκυρότητας μιας γυναικείας φωνής, η οποία προσπάθησε γνωρίζοντας ότι δε θα την πιστέψουν να τους προστατέψει.
Κι ας μην ξεχνάμε ότι ήταν -μέσα σε όλα- και λάφυρο πολέμου που δείχνει και την αντικειμενοποίησή της (ενώ πάντα προσπαθούσε να έχει την αυτονομία του σώματός της).
Η Κασσάνδρα ξέρει, κι η Κασσάνδρα πονά. Γνωρίζει όλα τα τραγικά που θα συμβούν και δεν είναι εκεί κανένας για να την ακούσει, για να την πιστέψει. Θέλει να προστατέψει όλα τα πλάσματα που βλέπει πως θα διαλυθούν, βλέπει το μέλλον -το οποίο μπορεί να φτάνει ως σήμερα, αφού είναι μέλλον…
Το τραγικό στη γλυκιά αυτή ύπαρξη είναι ότι ενώ ξέρει το μέλλον, ξέρει ότι η φωνή της θα ακυρωθεί και θα υποτιμηθεί, δε σταματά μέχρι την τελευταία της πνοή την προσπάθειά της να μην εγκαταλείψει την πίστη της στους ανθρώπους γνωρίζοντας το χάρισμα/κατάρα που της δόθηκε..
Τι θυμάστε έντονα από το «ταξίδι» των προβών της ομάδας;
Το ταξίδι των προβών φαινόταν μακρύ όσο το διανύαμε, αλλά τώρα που φτάσαμε νιώθω πως ήταν ένα μεγάλο άλμα. Είχε απογείωση απ’ το έδαφος, λίγο χρόνο στον αέρα, απότομη πτώση λόγω πίεσης (μαθήματα φυσικής), και προσγείωση σε μια σταθερά που έχει περάσει από αυτά τα στάδια για να καταλήξει.
Ήταν μια πάρα πολύ όμορφη διαδικασία, πολλών συναισθημάτων. Το πώς το μυαλό μας συνδεόταν με τις ιδέες των άλλων, όταν παράλληλα προέκυπτε από ένα βλέμμα ένας αυτοσχεδιασμός. Μαγικό πράγμα να επικοινωνείς με τους συναδέλφους σου και να υπάρχει χώρος να ακούγεσαι.
Μέσα σε όλη αυτή τη μεγάλη εισαγωγή, θα ξεχωρίσω μια συγκεκριμένη μέρα, που στην αρχή της πρόβας συζητούσαμε σε τι κόσμο ζούμε κι όλα αυτά που γίνονται γύρω μας, κι αν τελικά όλα αυτά που κάνουμε εμείς έχουν καθόλου νόημα.
Εκείνη τη μέρα, ο αυτοσχεδιασμός που είχαμε κάνει για να στήσουμε τον μονόλογο της Πανδώρας ήταν ο καλύτερος που είχαμε κάνει ως τότε. Χωρίς να συζητήσουμε πολλά για το ίδιο το κομμάτι, προέκυψε. Και εκεί μου απάντησα χωρίς να το καταλάβω, στη συζήτηση που είχαμε πριν ξεκινήσουμε, ότι αυτό είναι το θέατρο που θέλω να κάνω.
Να συνεργάζομαι με ανθρώπους που δε φοβούνται να μιλήσουν, να σταθούν αντιμέτωποι και να προκαλέσουν…
Σύλβια Ευσταθιάδου
Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος στην παράσταση;
Οι ρολόι που παίζω είναι τα δύο άκρα της ίδιας πράξης. Και οι δύο σκοτώνουν, αλλά από πολύ διαφορετικές αφετηρίες. Από τη μία η Άτροπος, είναι εκείνη που έχει την εξουσία να ορίζει το τέλος της κάθε ζωής που περνάει από τον πλανήτη.
Δεν βιώνει αυτή την πράξη ως βία αλλά ως καθήκον. Προσπαθεί, με μια επιφανή ευγένεια, να ωραιοποιήσει αυτό που κάνει, κυρίως για να μπορεί να το αντέξει.
Από την άλλη, η Μέδουσα είναι μια γυναίκα που βιάστηκε και τιμωρήθηκε για αυτό, χάνοντας τα πάντα. Το να απαντάει στην βία είναι το μόνο που της απόμεινε. Δεν το κάνει επειδή είναι σκληρή αλλά επειδή, φτάνοντας στο μηδέν, απελευθερώθηκε εντελώς από τον φόβο και μπορεί να υπάρχει αυθεντικά. Αγκαλιάζει τη δύναμή της όσο και την ευαισθησία της.
Με αφορά πολύ να εξερευνήσω το ερώτημα του ποια βία μας τρομάζει περισσότερο σαν κοινωνία: η θεσμοθετημένη βία της Ατρόπου ή η βία της Μέδουσας στην οποία καταφεύγει γιατί είναι το μόνο που έχει για να επιβιώσει.
Σε ποιον βαθμό θεωρείτε ότι μπορούμε να ξεφύγουμε από το πεπρωμένο, τη μοίρα μας;
Δεν είμαι σίγουρη ότι πιστεύω στο πεπρωμένο. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος, όπως κάθε έμβιο ον, υπάρχει απλώς για να υπάρχει. Δεν έχει κάποιον απώτερο σκοπό. Η περιέργεια και η ανάγκη για δημιουργία είναι που μας ωθούν να υπερβαίνουμε αυτή την απλή ύπαρξη και να δίνουμε νόημα στη ζωή μας μέσα από τις πράξεις μας.
Δεν είμαστε κάτι προκαθορισμένο και συγκεκριμένο, αλλά διαμορφωνόμαστε και αλλάζουμε συνεχώς. Ωστόσο, δεν αγνοώ ότι αυτή η ελευθερία δεν είναι απεριόριστη. Οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, το περιβάλλον στο οποίο γεννιόμαστε και μεγαλώνουμε, θέτουν περιορισμούς και επηρεάζουν τις δυνατότητές μας.
Κάποιοι άνθρωποι έχουν πολύ πιο δυσμενείς αφετηρίες από άλλους. Γενικά, κινούμαστε κάπου ανάμεσα στην αναγκαιότητα και την ελευθερία, προσπαθώντας να διευρύνουμε τα όρια που μας δόθηκαν.
Πληροφορίες – Ταυτότητα της παράστασης «Όνομα μητρός Λίλιθ»
Μια παράσταση -ταξίδι στη φύση της γυναίκας και τα πάθη της. Οι τέσσερις παντοδύναμες Μοίρες – Κλωθώ, Άτροπος, Λάχεσις και Τύχη – δουλεύουν αδιάκοπα. Γίνονται ένα με τις γυναίκες τις ζωές των οποίων καθορίζουν. Γυναίκες που υπέφεραν, έζησαν και πέθαναν καταπιεσμένες. Γίνονται η Πανδώρα, η Ευρυδίκη, η Κασσάνδρα, η Μέδουσα. Μιλούν, φωνάζουν, σωπαίνουν και θρηνούν για εκείνες. Μα το νήμα δε σταματά ποτέ να κάνει τη δουλειά του.
Συντελεστές παράστασης:
- Κείμενο – Σκηνοθεσία : Μαριάντζελα Κατσιαβριά
- Βοηθός σκηνοθέτη: Λίλα Παντελίδου
- Σκηνικά: Άννι Ξενοδοχίδη
- Κοστούμια: Λυδία Ζωντανού
- Σχεδιασμός φωτισμών: Ιφιγένεια Γιαννιού
- Πρωτότυπη μουσική: Ίνα Τζαγκουρνή
- Μουσική διδασκαλία: Μαρίνα Σκούρα
- Φωτογραφίες: Ρεγγίνα Κορκοβέλου
- Τρέιλερ παράστασης: Ρεγγίνα Κορκοβέλου
- Υπεύθυνη επικοινωνίας: Νατάσα Παππά
- Γραφιστική επιμέλεια: Κώστας Πανταζής
- Παραγωγή: FURIAE ΑΜΚΕ
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Βασιλική Μανουσάκη, Γεωργία Αμανατίδου – Καδόγλου, Μυρσίνη Πετρίδη, Σύλβια Ευσταθιάδου.
Φωτογραφικό Αφιέρωμα
Πληροφορίες παράστασης
Χώρος: Μικρός Κεραμεικός [Ευμολπιδών 13, Αθήνα | Σταθμός Μετρό Κεραμεικός]
Τηλ: 210 34 54 831
Τρίτη στις 21:00, έως την Τρίτη 09 Ιουνίου 2026
Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=0F4WdI5ZmQI
Προπώληση εισιτηρίων:
Περιοδικό .../>
On Demand Radio .../>
Έρχεται η πρώτη εκπομπή .../>
Ρίξτε μια ματιά ...>
Υπάρχουν καλλιτέχνες που εμφανίζονται και αμέσως νιώθεις ότι έχουν κάτι να πουν. Η Kaela ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Με μια
Ροή Δημοσιεύσεων .../>
Ενδιαφέρον Θέματα ...>/
Η Νεφέλη Αντωνίου η ερμηνεύτρια που έκανε τη σιωπή να τραγουδά επιστρέφει δυναμικά με
Όταν μιλάμε για τη Μαρινέλλα, δεν μιλάμε απλώς για μια φωνή. Μιλάμε για ένα
Είναι τόσο όμορφο να βλέπεις γύρω σου όλα αυτά